maandag 24 november 2014

Van trui naar jurk naar trui

Elk naaiboek lijkt zijn 'schot in de roos' te hebben: een ontwerp dat iedereen meteen aanspreekt en waar iedereen mee aan de slag wil. Voor Zo Geknipt!2 is dat het damest-shirt. Na de mooie exemplaren van Mieke lijkt heel blogland een appelen-en-peren-check op zijn eigen lijf uit te willen voeren.

Uit Stof Voor Durf Het Zelvers 2, de tweede boekentelg van Griet, zag ik al heel veel van die mooie knopentruitjes verschijnen. Ik ben nogal van de hacks, dus toen Vink deze mooie versie postte holde ik richting Pauli voor iets sweaterachtigs, met eenzelfde jurk-idee. Ik kocht er een meter grijze 'wafeltjesstof', iets wat erg in blijkt dezer dagen. (Ik weet dat niet hoor, ik ken eigenlijk weinig van de in's van het moment. Maar vermits er her en der kledingstukken in de collectie zitten in dergelijk materiaal, vermoed ik dat meneer Pauli iets very 2014 deed toen hij deze rol inkocht.)

Een jurk dus, zei ik. Hoe het komt dat ik dan toch een truitje presenteer? 

truitje

Het antwoord is eenvoudig: omdat de jurk werkelijk 'op niks trok'. Zo inhoudsloos ziet ze er best ok uit. Twee deelnaden in voor- en rugpand, zakjes die over de zijnaad lopen. Ik was aanvankelijk blij met het resultaat. De enige vage waarschuwing die in mijn hoofd weerklonk was die van naaibuddy Jill, die de stof aanschouwde en grapte dat het iets weghad van een peignoir.

jurk

Liv trok de jurk aan en wat bleek? Een peignoir. Ofte 'ochtendjas', voor onze noorderburen. Weliswaar geen lelijke peignoir. Maar toch: een meters te brede, vormeloze jurk noem je nog liever een mooie peignoir, dan een vuilniszak, toch? 

De combinatie van de stof, het model en mijn overijverigheid in het meten van Livs schouderbreedte, gaven geen gouden resultaat... Het had een mislukkeling in De Doos kunnen worden. Ware het niet dat ik nog een poging wilde wagen met het oorspronkelijke ontwerp: een truitje. Ik knipte de boel in twee en voegde een brede boord toe met een elastiekje. En eindigde met een zeer draagbaar truitje!

trui

balk

De - alweder moeilijk te fotograferen - gouden glans maakt dat de kleurliefhebbende dochter voor een keer ook fan is van grijs.

gouden spikkel

De 'schouderstof' is tricot van bij La Petite Couture en kon ik - met een fietspapa in huis - niet laten liggen. De knopen vond ik in mijn voorraad.

knopen2

De overschot, het 'onderstuk', was in normale omstandigheden misschien in de vuilbak beland. Maar in volle recykleertijd zou dat waarlijk oneerbiedig zijn. Dus maakte ik een vreemdsoortig recht rokje, met zakjes die noodgedwongen wat te hoog zitten. Onder het mom 'basics heb je nooit genoeg'.

rokje

De zwarte kousenbroek met gouden sterren komt van bij de schoonzus en maakt de draagmotivatie van het geheel des te groter!

Liv

Een dikke tong voor misbaksels, en hoera voor een leuk nieuw naaiboek!

maandag 17 november 2014

I’ve got the blouse, part I: wat doe ik met die lintjes?

Het was een donkere avond in november, maar daar merkten wij niets van. Wij stonden naast ons kersvers boekenboeleke op de boekenbeurs, gewapend met drie naaimachines en een stapel vilt. Wij maakten een voornamelijk jeugdig (en tot onze verbazing overwegend mannelijk) publiek wegwijs in de wondere wereld van het zo-rechtdoor-mogelijk stikken. Menige tiener voorzag zijn smartphone van een vilten hoesje. En zijn kerstwenslijst van het woord ‘naaimachine’. Wonderbaarlijk.

Ik stond - want dat kan ik goed - wat bedrijvig te doen aan de stand. Op de krukken aan onze signeertafel zaten Oon en Vink mijn druk gedoe te aanschouwen. (Oon&Vink, dat klinkt als een hip architectenduo, vindt u ook niet? Maar dit geheel terzijde.) Ze bekeken mij van top tot teen. En dat mochten ze in dit geval, want ik had een van mijn favoriete jurken aan. "Wij," spraken ze als uit één mond "vinden dat jij een patroon moet tekenen van die jurk."

Well allright. Welk weerwoord heb je te bieden als zulke eengezinheid goedkeurend naar je boezem zit te staren? Ik ondernam een poging. Voor het bovenstuk om te beginnen: The Blouse, part I. 

lintjes

De jurk in kwestie is gemaakt uit erg soepel vallende stof gemaakt van weet-ik-veel-welk-materiaal. Bij Petite Couture kocht ik een lap viscose van Atelier Brunette. Die stof is niet helemaal vergelijkbaar met het origineel, maar in elk geval zeer geschikt voor het maken van een blouse, en ze verwerkt ook heel makkelijk.

De mouwen zijn erg losse raglanmouwen. Ze komen tot net onder de elleboog en bieden zo aardig wat verluchting in een toch niet al te koud model. Vele voordelen, dus. Het 'lijf' stak, raglangewijs, in no time in elkaar. Het patroon heeft geen borstnepen en is eigenlijk zowat recht op recht. Maar door het brede model stoort me dat niet: het zit comfortabel en ziet er niet totaal vormeloos uit. 
rug

Ik overwon dapper mijn polosluitingvrees en probeerde iets aan de hand van de fototutorial van Spiegelstiksels. Zonder patroon was dat niet evident en het eindrusultaat is dan ook niet perfect. Zelfs al betreft het maar een 'valse polosluiting' (voor zover dat bestaat) waarvan de onderkant binnenin is afgewerkt. Maar ik heb de truc nu wel door!
polosluiting

decolleté

De kraag van mijn jurk loopt uit in twee linten die je knoopt aan de hals. Ze maken op die manier een meer zedige affaire van het van het behoorlijke diepe decolleté. Daar wringt het schoentje bij deze blouse. Dat het decolleté minder diep is dan het origineel, is enkel een probleem in de ogen van de liefhebbers. Maar ik moest de blouse uit een meter stof wringen (want die had ik vrij doelloos gekocht) en dat bleek een te nipte zaak voor een elegante lange 'das': hij is net te kort om, eens geknoopt, mooi naar beneden te vallen. Ik weet dus niet echt een blijf met die linten.
knopen

Dus laat ik ze maar open hangen! Misschien wat vreemd, maar het geheel moet dan ook worden geklasseerd onder de noemer 'draagbaar proefmodel'. Ik hoop snel tijd te vinden voor de sequel!
blouse

(Edit: ik ben niet van plan om een patroontje van mijn jurk te ontwikkelen en uit te brengen of zo, begrijp me niet verkeerd! Dat zou ik een beetje gek vinden ten opzichte van de ontwerper/ster van het origineel. Het namaken is dus enkel voor persoonlijk gebruik.)

zondag 16 november 2014

De broek zonder inhoud

Na de jas zonder verhaal presenteer ik u: de broek zonder inhoud. 

zakjes

Niet dat het patroon een lege doos is, verre van. Cisse is een telg uit het nest van Zonen09 en dat is een patronenfamilie met goede genen. Maar ik presenteer u de broek wel zonder inhoud. Hij hoort namelijk rond de billen van neefje Stan en was een deel van zijn verjaardagscadeautje. Op het feest voor de verse 6-jarige kwamen er, zoals ik voorspelde, spannender cadeaus op tafel dan een broek en een trui. Dus ik organiseerde geen passessie, uit vrees geboekstaafd te worden als: "Oh neen, Tante Naaimachien is weer daar met haar zelfgemaakte spullen zunne."

De moeder van de jarige - aka mijn zus - indachtig ging ik voor niet al te veel speciallekens en asymmetrie. Maar ik zou Cisse oneer aandoen als ik alle details achterwege zou laten, dus ging ik aan beide kanten voor de dubbele zakjes en de paspel aan de broekspijpen. 


combi

Stan is vrij praktisch van ingesteldheid en in zijn time-management besteedt hij liefst zo weinig mogelijk tijdseenheden aan een toiletbezoek. Valse gulp dus: waarom een broek opendoen als ‘afsteken’ ook werkt?


Cisse voor Stan

De achterkant kreeg een verstelbare taillerend en bleef zakloos. 


achterkant

Ik volgde, voor mijn doen, vrij slaafs de duidelijke uitleg. Enkel aan de pijpen maakte ik een zijsprong. De voering van mijn jasje wees me nog maar eens op het feit dat ik zelden tevreden ben van mijn werk als ik de ‘geplette-paspel-methode’ moet toepassen: om een of andere reden lukt me dat niet zonder verspringen. Dus ik knipte de broekboorden in 1 stuk, zette de hele broek in elkaar en kon op die manier het paspelrandje sluiten met een stiksel aan de binnenkant van de pijp. 

naadje

Aan de buitenkant lopen boord en paspel gewoon door. 


rondom

De broek-met-trui-vraag dateerde van anderhalve dag voor het feest: geen tijd dus voor een zelfmaaktrui. Maar wél voor ‘schoon combineren’: met een trui uit de winkel op zak leverde een blitzbezoek aan Hexagoon exact de juiste kleur paspel op.

roest

Schone zoon, die Cisse, hele heer, die zesjarige Stan!

woensdag 12 november 2014

De jas zonder verhaal

Ik had verwacht een soort van sewer's block te moeten ondergaan, na een halfjaar intensief naaimachinewerk voor Zo Geknipt!2. Maar niets blijkt minder waar, het lijstje met projecten groeit en de goesting groeit mee. Wat dit bericht betreft is er wel sprake van enige writer's block: geen vrolijk verhaaltje deze keer maar de droge feiten. En ook het model liet het afweten.

Onze actrice

Nu ze het tot covermodel van een boek schopte, worden ikzelf en mijn camera enkel nog getrakteerd op rare snoeten. Alsof ze me wil laten zien dat ze, wat haar modellencarrière betreft, professionals verkiest. (En gelijk heeft ze.)

Zanne in haar jasje

Gegeven: een winterjas voor Zanne. Want mijn dochters schelen exact 4 cm en dat is minder dan 1 kledingmaat: mijn maaksel van vorig jaar, voor Liv, is nu al te nipt voor Zanne. Zonde. 

Patroon: wie goed kijkt, herkent de Cockpit uit Homemade Mini Couture. Zonder paspelzakken, klepzakjes, zonder kraag en zonder mouwboorden. Het mooiste detail - de dubbele rugpas met knoop - behield ik wel maar zit wat verstopt onder de kap.

rug

Ik kocht op de DIY fashion fair van La Maison Victor een onfotografeerbaar mooi wolletje: ecru met olijfgroene draden, met een gouden spikkel. Op geen enkele van onderstaande foto's komt het tot zijn recht. De voering werd middenblauwe 'pluis'. Bij dat geheel wilde ik graag nog wat meisjesachtige details, omdat het patroon eigenlijk een jongensjas is. Ik dook in mijn kast en warempel, mijn all time favourite 'Mitsy' van Liberty bleek perfect bij voering en buitenstof te passen.

En toen ging ik wat 'loos' in de details! Zo ver zelfs dat ik mijn lieve wederhelft, in koersoutfit nog wel, naar de dames van Hexagoon stuurde om 'groene Mitsy paspel' te zoeken. Hij werd gelukkig snel en zoals altijd deskundig geholpen, maar ik denk dat de dames hem wel een bizarre passant vonden.

Sommige van de details waren op voorhand zo bedacht. Sommige kwamen er ter camouflage van een zich stellend probleem. Maar het moet gezegd, het eindresultaat ziet er niet uit als een en al oplapwerk. Het zit netjes in elkaar. Ik overloop even met u:

Ik matelasseerde de mouwen. Lees: ik stikte mijn gladde voering flink in ruitjes tegen een laagje fleece. Ik vond dat, zelfs met boventransport, een *censuur*werkje maar ik moet zeggen dat het loont: het jasje gaat super makkelijk aan en uit.
matelasseren

Ik vond bij Veritas dè perfecte rits (goud met een mooie lange trekker). En keek even later lelijk op mijn neus toen het ding niet deelbaar bleek, en niet verkrijgbaar in deelbare versie. Gelukkig wist ik dat Fynn wel kaas heeft gegeten van toveren met ritsen en hun trekkers. Enig mailverkeer later zat die mooie trekker op een andere, wel deelbare rits. Aan Zannes kin zit hij verstopt onder een laagje bloemen.

rits

Ik paste de halsopening wat aan en tekende een kap in plaats van de kraag. Die viel wat kort uit aan Zannes voorhoofd (zeker wanneer hij haar 'balletdot' moet bedekken) dus daar kwam een 'klepje' bij.

kap

Aan de binnenkant van de kap zitten stroppers verstopt.

stropper

Aan de binnenkant van de mouw zit een lusje voor wanten. Ik geef toe, niet zo ingenieus als het wantensysteem van vorig jaar, maar het werkt vast ook!

handschoenlus

In de jaslus zit paspel. Dat vond An er zwaar over... maar het is - écht waar - een heel snelle en makkelijke manier om een jaslus te maken! Een streepje biaislint over een streepje paspel heen, 1 keer stikken, en je hebt een stevige jaslus met touw. En ze ziet er nog mooi uit ook!

jaslus

En tot slot: 1 knoop. Gevonden bij Veritas, keihard scoren bij de kleine prinses. Hier in kunstlicht gefotografeerd om toch een idee te geven van de koninklijke fonkel van de stof.

kunstlicht

Een koninklijke buitenstof en een teddyzachte voering! Geef toe, daar wil je toch zelf induiken?

lekker warm

zondag 2 november 2014

Give-away: ladiesnight op de boekenbeurs

De boekenbeurs is volop aan de gang, dat vertelde ik al!
Dat ziet er gezellig uit, zoals Villa Lisa vandaag op gevoelige plaat telefoon vastlegde:


En dat is ook gezellig!

Dinsdag (als in: overmorgen) doen we daar nog een schepje bovenop en houden we een miniworkshop, op de ladiesnight. Aka de topdag voor boekliefhebbende tweevoeters van het vrouwelijke geslacht. "Zouden jullie bloglezers dat in feite nu niet tof vinden, zo'n ladiesnight, toch voornamelijk van dat geslacht zijnde?" vroegen de dames van Uitgeverij Van Halewyck zich vandaag af.

Misschien wel, nietwaar? Weldus, wie zin heeft: laat het ons weten!

Wij doen een 15-uurs-actie en geven 15 kaartjes weg voor de damesnocture nu dinsdag!

Wat moet je doen?

- Check je agenda op beschikbaarheid op dinsdag 4 november;
- zorg dat je dinsdag zeker nog je brievenbus kunt legen voor je naar Antwerpen afzakt;
- stuur een mailtje naar zogeknipt2@gmail.com en vermeld daarin je postadres;
- hou Levenmetliv of de Facebookpagina van Zo Geknipt in de gaten: binnen 15u (dus morgen om 10u) maken we de winnaars bekend! (Wie wint krijgt ook een mailtje.)

Tot dinsdag?

vrijdag 31 oktober 2014

Ik boekenbeurs. Boekenbeurst u ook?


Ik heb fijne herinneringen aan mijn vorige passage op de boekenbeurs, dus ik teken ook deze keer present! 

Gewapend met:
- mijn mooiste glimlach, speciaal voor u;
- hier en daar al eens een doemomentje;
- gezelschap van mijn boeken-partners-in-crime;

en - u raadt het - met een stapel boeken en een goed in de hand liggende pen!

Wanneer? Dat leest u hier!

maandag 27 oktober 2014

Une petite Zèbre

Er zit een inspiratielampje in mijn hoofd en soms gaat dat eens branden. Bij het zien van een idee, dat me een ander idee geeft, bijvoorbeeld. Of bij het zien van iets moois dat me een idee geeft voor iets anders moois. De lijst met voorbeelden is eindeloos en onvoorspelbaar, maar er zijn wel een aantal triggers die dicht bij de lichtknop van dat lampje in mijn hoofd staan.

Als we over stof praten, is 'oker' zo'n trigger. En met Liv in mijn achterhoofd werkt 'zebra' al net zo goed. Mijn oudste is de verpersoonlijking van #zebralove. Al sinds ze het dier kent. Lang voor instagram en pinterest overliepen van de zwart-met-witte dieren. Lang voor een zebra plots in dezelfde familie als de panda en de pinguïn belandde. Als kleine peuter al kon je haar aan het lachen brengen met een plaatje van zo'n streepjesmans. 

Ik zag dit stofje passeren op de Facebookpagina van Petite Couture en het lampje stond meteen roodgloeiend. Een dag later zat het in mijn bus en kon ik aan de slag. Met naast mijn naaimachine een ongeduldige Liv, dancing crazy zebramoves.

Et voila! Ik tekende een patroon met raglanmouwen met plooi voor madame en plaatste een van haar favoriete beesten mooi groot in het midden van de jurk.

PC7

PC3

Sinds Zo Geknipt! 2 is Liv fan van het concept 'een tuniek met een skinny eronder'. Ook al was het tijdens de boekenshoot 30°C, ze weigerde die broek uit te spelen. Dus werd dit zebrading iets gelijkaardigs! 

PC5

Het rokdeel had iets korter gemogen, ik ben niet helemaal tevreden over de verhouding. Maar nu kan het wel langer mee. De rand van het rokdeel boordde ik 'sportbroekgewijs' af met elastisch biaislint. Wat voor rare zebrasnoeten zorgde.

PC6

Ook een blinde rits in tricot is niet de gezelligste naaiopdracht en zorgde voor een enigszins krom dier, maar geef toe: het is een verdienstelijke poging.

PC4

De mouwen en de voering maakte ik uit zwarte zijde. Alweer een keuze waar ik mezelf niet echt een plezier mee deed, maar het Zebralovervelletje kon het wel appreciëren. "Deze stof heeft een zachte 'voel', hè mama? Dat vind ik leuk!"

PC1

Zebrafan blij! En de stof is lekker stevig en breed, dus ik krijg er nog wel een topje extra uit gepuzzeld. Ook zin om jezelf blij te maken met een stukje zebrastof? Wees dan snel, maar niet te snel: lees eerst onderstaande aangename mededeling! 

Petite Couture is, in mijn ogen, een fris ogende nieuwkomer in Stoffenwinkelland. Een webshop gerund door een gepassioneerde dame met smaak. Ik mocht uit de winkel een lijstje met favorieten selecteren, en op die selectie krijg je tot 31 oktober een korting van 10%! Uiteraard staan de zebra's op mijn lijstje, maar er zitten nog andere pareltjes tussen. 

http://www.petitecouture.be/collectie/de-favorieten-van-riet

Een beetje fan van oker hier. Of vertelde ik dat al?