maandag 14 mei 2012

Het Leuvens Stiksel restyled

Ik liet u al tig naaisels zien in deze digitale showroom. Tussendoor ook wel eens iets dat uit de oven kwam en weinig te maken had met handwerk. (Met uitzondering van de breipriem die mocht checken of de cake doorbakken was.) Maar waar ik me zo af en toe voor de lol nog mee bezig hou, is wat krabbelen op de computer. 'Grafisch werk' als je dat zo wil noemen. Al vind ik die term misschien wat te veelomvattend voor mijn beperkte bezigheden en capaciteiten. Ik teken een geboortekaartje, zo af en toe, voor kennissen en vrienden. Of voor mezelf, als er iets in mijn buik groeit en het dreigt er uit te komen. En zo nu en dan stel ik mijn diensten ook ter beschikking van 'instanties' waarin ik geëngageerd ben. De ouderraad, bijvoorbeeld. Maar ook Het Leuvens Stiksel.

Die plezante verzameling madammen mocht op 8 mei een tweede kaarsje uitblazen. En feestvarkens, die zet je graag eens in het nieuw. Mag ik u dus presenteren: de nieuwe styling van Het Leuvens Stiksel!

Leuvens Stiksel Logo


Dat hoeft niet veel uitleg, zeker? Een collectie madammen, veel babbelen en een hoop bobijnen, zoiets. Omdat we leven in een democratische handwerkwereld kregen de dames een poll voorgeschoteld met een scala aan kleurtjes, en deze collectie kwam als winnaar uit de bus. In memoriam, de oude look van ons verslagstekje:

screenshotold

Want dat gaat vanaf nu zo door het leven: 

screenshotnew

Wie 't in vol ornaat wil zien: klik hier!

Een verjaardag, daar horen traktaties bij! Voor elk van de madammen een button. Bobijntjes naar keuze, volgens kleur of overeenkomstig figuur.

Buttons
Foto: Missy N.

Button opgespeld
Foto: Annelies

Het feest zelf, daar kon ik niet bij zijn. Maar 't was plezant, heb ik me laten vertellen... En er werd ook iemand in de bloemetjes gezet, evenals in de taart en in de zelfgemaakte cadeautjes. Want 2 jaar alle Stikselrompslomp dragen, daar heb je een sterk stel schouders voor nodig. Dus nogmaals, geweldig gemeend en volledig terecht:

Wie duchtig aan 't kopiëren slaat
wie daar haar uren slaap voor laat
wie 't monster Van Katoen verslaat,

wie telt en rekent, schrijft en tikt
wie schuift en schippert, weegt en wikt
wie zelf op 't Stiksel zelden stikt,

wie werkelijk van wanten weet
wie graag van zoets en zoeter eet
wie doet, zal doen, gedaan heeft, deed,

wie googlet sneller dan de wind
wie vaak gaat zoeken, altijd vindt
wie tateren en kletsen mint,

wie glimlacht bij dat vele werk
wie 't Stiksel heeft als handelsmerk
Haar naam is Kir, haar schouder sterk.

zondag 6 mei 2012

Camouflage voor De Lelijke Zetel

Volgers van het eerste uur weten dat vast nog: wij zijn in het bezit van een Lelijke Zetel. In de beginjaren van dit elektronisch dagboek ging het hier voornamelijk over 'Liv is nu zo groot en dit kan ze al'. En gezien 'zitten' tot ongeveer haar 7de maand niet op het lijstje van 'kan ze al' stond, presenteerden we het kind vaak in onze Lelijke Zetel.

lelijke zetel

Hij is geel, van leder, met lompe poten en donker wortelhout, hij is enorm groot en erg comfortabel maar toch vooral erg, erg lelijk. (Vinden wij dan toch.)

Waarom wij lelijke zetels kopen? Wie zal het zeggen... Hij was tweedehands, relatief goedkoop, groot en hij bood zich aan op het moment dat wij een zetel nodig hadden, zoiets, denk ik. Pas op, hij heeft ook voordelen. Je kan er zalig in slapen mocht dat nodig zijn. Door nachtelijk bezoek van een zieke extra bedpassagier, bijvoorbeeld. Omdat hij zo lelijk is hoeven de kinderen hem van ons niet 'in ere' te houden. Hij is prima om te rollebollen. (Tot daar ruzie van komt.)

rollebollen

Liv kan er zalig in 'turven'. 

turven

Er kan veel volk in. Hij is het avondtoneel voor een heerlijke sessie 'crashen met flesje melk.' En de ravage aangericht door datzelfde occasioneel omgestoten flesje melk, veeg je er zo weer af.

Dus vermits er nog een paar dringendheden hoger op het verlanglijstje staan dan een zetel, zal hij nog even mogen blijven, denk ik. Een keuken. Badkamer. Oprit, buitentrap, terrasleuning, oven. Overlock. Om er zo lukraak een paar te noemen. 

Dan maar de betere camouflagetechnieken toepassen! Als de aandacht niet van zijn triestige uiterlijk wordt afgeleid door een schattige melkdronken peuter of een vrolijk 'turvende' kleuter, dan gebeurt dat vanaf nu door een drietal 'paspelkussens'. Stof uit Berlijn, gekozen samen met mijn dierbare wederhelft (Kokka boompjes en zalig zachte babyrib). 

paspelkussens

De achterkant is gesloten met een rijtje knopen. 

knopen achteraan

Want dochters met verse kussens en turftalent, die gaan soms nogal tekeer. Vanaf nu turft Liv tussen de bomen.

turven tussen bomen

En drinkt Zanne melk in stijl.

melk in stijl

En als de melkoogjes dicht vallen en het buikje vol is...

melkoogjes

... zit er steeds al eentje op de restjes te azen!

restjes

zaterdag 5 mei 2012

Burda 7828, de test

'Op 8 mei maken we met het Leuvens Stiksel een tricotjurkje, met Mina Dotter als gids', zei de uitnodiging. Voor sommigen fluitje van een cent, vingers in de neus, in een handomdraai. Voor anderen, mezelf incluis, toch een beetje met knikkende knieën. Want het mag dan niet mijn proefstuk zijn in tricot, ik heb zelf geen overlock. Dus tricot voelt altijd een beetje als autorijlessen en niet als 'hier staat een volleerd chauffeur'. Hoe zet je dat mistlicht weer aan? Hoe moet draad vier weer door dat ding heen en waar zit die hendel om dat ding naar de kant te klikken?

Ik wierp me stoer op als toortsdrager en schreef een proloog, voor wie ook het knippen een uitdaging vindt. Ik maakte de jurk op Omabetty's coverlock maar speelde niet vals: ik behield de overlockstand en deed de afwerking braaf met de tweelingnaald. 'Alles voor de test'. Zodat ik op 8 mei misschien wel kon snappen voor welke obstakels andere beginners zouden staan, en wat kon helpen.

En toen de afknapper: een blik op mijn agenda. Ik kan helemaal niet op 8 mei! Géén tricotparty voor mij... Zowaar nog erger: géén verjaardagsfeestje voor mij! Want al wilde de pers u in de aanloop naar Van Katoen vaak wat anders doen geloven: het Leuvens Stiksel is wel degelijk al een flinke peuter van 2, die als eerste 'naaiclub-ontstaan-via-bloggers' de kaarsjes mag uitblazen. Dankzij haar blogoproep. Dat wordt op 8 mei gevierd met tapas en bubbels. En die zal ik allemaal aan mijn neus moeten laten voorbij gaan. Kleine snif en baal, toch wel.

De schrale troost: ik deel virtueel mijn bevindingen met mijn lotgenoten. Et voilà, mijn Burda 7828. 't Is het weer niet voor foto's. Maar als we daarop moeten wachten is 8 mei hoogstwaarschijnlijk al lang gepasseerd.

burda2

burda1

En wat kan ik als advies meegeven? 't Is doodsimpel, zo met Mina Dotters uitleg! Weinig tot niets aan te merken op haar heldere relaas. Maar omdat ik mijn test, naast de knipadviezen, toch nog in zekere zin nuttig wil laten zijn, misschien nog even dit. Ik kreeg aanvankelijk mijn tweelingnaaldstiksel niet zoals het moest zijn. Op de plaatsen waar de handleiding naadband voorschrijft, lukte het perfect. Maar gewoon door dubbel tricot aan de armen en de ondernaad liep het fout. Wat ik ook deed met draad, nieuwe naald of aanpassen van de draadspanning, aan de achterkant trok het stiksel volledig samen in plaats van een mooie zigzag te maken...

tweelingnaald onder

... en aan de voorkant maakte het een lelijke, niet wegstrijkbare bobbel.

tweelingnaald boven

Ik loste dat op met strijkbare zoomband. 

zoombandje

Dat is een soort lijm met een papierlaagje. Ik streek dat op de plaatsen waar het tweelingstiksel moest komen, bijvoorbeeld aan de rand van de mouw en in de ondernaad. 

zoomband

De lijmlaag behoudt een stuk van de rek van de stof (en heeft dus niet hetzelfde effect als naadband) maar zorgt er wel voor dat het stiksel platter blijft. Bijkomend voordeel: de band is klevend aan beide kanten: spelden was op die plaatsen dus niet meer nodig!
(Edit: er blijkt toch een stuk van de rek verloren te gaan, merk ik in het gebruik van de jurk! Best is dus om niet zo'n brede strook te plakken als op de foto hierboven, maar een smallere enkel op de plaats waar je stiksel komt. Vooral in de onderzoom heb je anders toch kans dat het stiksel knapt als er rek op komt.)

En wat is er nog zo leuk aan de foto's van Mina Dotter, buiten dat ze er heldere handleidingen bij schrijft? De dochters die graag mee op de foto willen! Hier heeft er daar ook eentje last van. En al is het niet met een assorti kleedje, al werd ze voor de zoveelste keer betrapt op schoenendiefstal met huisgenoten als slachtoffer, en al beseft ze nog niet dat je stil moet staan voor een foto in een kamer met weinig licht: een bloggende moeder, Zanne vindt het dolle pret!

burda3

Patroon: Burda 7828
Tricot: In den beer

zondag 22 april 2012

Een Antoinette als beloning

Dit weekend poetsten wij het hele huis. Twee voltijdse jobs, evenveel kinderen, nul poetsvrouwen en 1 van de meest strijdvaardige tijdrovers ooit, ik moet daar geen tekening bij maken. Het was hier, om een koe een koe te noemen, vuil. Rommelig. Ik ben blij dat ik de voorbije maanden enkel veelvuldig blogpubliek over de virutele vloer kreeg. Gelukkig geen vrienden van de gezondheidsinspectie over mijn echt stoffig parket. 

Maar soit, dat is verleden tijd, u kan hier weer ademen en van de grond eten en de kinderen lopen er ook weer netjes bij. Liv bijvoorbeeld. Ik beloonde mezelf voor het ijverige poetswerk met naaitijd. 

Resultaat: een Antoinetje: (patroon nog eventjes te krijg in de Van Katoen shop.)
Liv droomt

Mijn strikkunsten kunnen beter, Livs poseerkunsten kunnen beter, maar desalniettemin: ik glunder. Al sinds ik het patroon met mijn digitale pen overtrok om het printbaar te maken voor de kopers, staat het bovenaan op het verlanglijstje. En ik mag dan wel geen feestbeest hebben dit jaar, (drie jaar is nog wat jong om je handen te kruisen voor een gezegend broodje), 'de communie van een neefje' vond ik ook prima om een jurkje voor te voorzien. 

Rug

Stof: Echino, een tijd geleden gekocht bij Vermiljoenshop. Ik vrees echter dat de ontwerper van de stof me rauw lust. Want het betrof een lap met een tekening even hoog als de stofbreedte, met in het midden als eyecatcher een reeks bonte papegaaien en bloemen in paars en fuschia. Hier bijvoorbeeld gebruikt in al zijn waardigheid. Een reeks papegaaien die ik helemaal wegliet bij het knippen, op twee roze bloemen na die uit de zakjes piepen. Ik ben niet zo rozig, weet u nog. Maar omdat ik daar van Lila flinker in moet zijn (en Lila kan het weten, zij zette net meisje nummer drie op de wereld), omboordde ik wel met fuschia paspel.

mouw

Pas na een hele dag spelen in de jurk, bekeek ik de foto's. En toen viel het me op dat ik het, vraag me niet hoe, gepresteerd heb om het hele rokdeel een slag te draaien ten opzichte van het bovenstuk. Aiai.

kapstok voor


kapstok achter

Maar geen nood. Dat is kwestie van een naadje tornen, een naadje stikken, en dan alles weer aan elkaar. Nu ik zeeën van tijd heb (Van Katoen is klaar en mijn huis is kraaknet), is dat een werkje van niets. De jurk werd getest. Speelproof, zegt de trampoline van neefjes Jens en Lars!

speelproof

Paardproof, beweert het paard van Nonkel Jan!


paardproof

En meteen een oude angst overwonnen. Dat ze groot geworden zijn, plots, ik moet Oon bijvallen! We zullen dus maar even de tijd nemen om daar bij stil te staan. (En om die garderobe met plezier nog wat aan te vullen!)

dinsdag 10 april 2012

Dumpling in toile cirée: tutorial

En wat maken we vandaag? Dit!

klein broertje

En daar is een goede reden voor. We gaan daar niet flauw over doen, we moeten dat toegeven: Van Katoen komt dichterbij. En de hoeveelheid zenuwen die door mijn lijf giert, is omgekeerd evenredig aan het aantal uren dat ons nog scheidt van zaterdag 10u. (En recht evenredig aan de portie slaap die datzelfde lijf nog krijgt toebedeeld.) Maar ik ben gelukkig helemaal niet alleen.

Een gedachtenwandeling door ons winkeltje brengt dan wel weer rust. Zoveel mooie kleurtjes. Zoveel leuke stoffen. En daarvan laten we geen centimeter verloren gaan. Ienieminierestjes - die op mijn naaitafel, moet ik toegeven, vaak gewoon in de prullenmand verdwijnen - worden door de Koningin Van de Snippers Stof en haar helpers omgetoverd tot de schattigste accessoires.

accessoires

Met een ander deel van de stukjes stof kan je zelf aan de slag. In onze winkel liggen ook kant en klare pakketjes met al wat je nodig hebt om een kleine aardigheid in elkaar te steken. Je krijgt in zo'n zakje alle benodigdheden voor slabben, pennenzakken en deze 'dumplings' zijn een van de items waar we dat soort pakketjes voor hebben samengesteld.

Een dumpling is, wist zij me te vertellen, een soort van deegpakketje met een vulling, dat hoge ogen gooit op de Poolse lijst van fijnkost. Keyka Lou gebruikt deze naam voor haar schattige ritstasjes. Ik paste haar handleiding aan aan een tasje voor toile cirée. Je kan het hier downloaden. Print dat zonder te verschalen. Afhankelijk van de maat van je rits krijgt je dumpling een andere vorm: je kan kiezen voor een pennenzak, een kleine toilettas, een grotere toilettas of een kleingeldzakje.

Wat je nodig hebt is afhankelijk van de grootte van het tasje dat je kiest, en zie je op het patroon

Teken het patroon op het lapje toile cirée, teken ook 2 rechthoekjes van 5 x 7 cm, en knip uit.

1 teken patroon

Leg je rits ondersteboven, sluit ze helemaal en trek een streep net onder de ritssluiter. Geef aan weerskanten om de 2 cm knipjes in de rits: tot net voor de helft van elk ritsbeen. (Als je een YKK-rits gebruikt zie je in het midden van elk ritsbeen een lijn. Knip niet voorbij die lijn.)

2 rits met knipjes

Open de rits en speld 1 helft met de goede kant vast aan de goede kant van je toile. Leg daarvoor het streepje, dat je in de vorige stap net onder je ritssluiting trok, gelijk met de hoek van het de toile. (Links op onderstaande foto.) Stik vast, gebruik daarbij je ritsvoetje. Bij YKK-ritsen stik je exact op de lijn in het midden van je ritsbeen.

3 speld en stik eerste helft

Speld en stik daarna de andere kant: start alweer door het streepje dat je trok gelijk te leggen met de hoek van je toile. Als je dat nauwkeurig hebt gedaan, kom dat aan de andere kant van de boog mooi uit.

4 speld en stik tweede helft

Knip tussen de rits en de toile een strookje van de toile weg. Zo piept de toile zeker niet onder de rits uit wanneer je die gaat topstichen.

5 knip teveel toile weg achter rits



6 teveel weggeknipt

Plooi de toile om langs de rits, en doorstik met een grotere steeklengte. (Bijvoorbeeld 3.) Ik doe dat door het midden van mijn naaivoet op de rand van de toile te richten, en mijn naald uit center te zetten. Zorg dat je rits overal mooi mee onder de topstich zit: door de knipjes kan ze hier en daar wel eens omplooien. Ik probeer bij toile cirée zo weinig mogelijk te spelen, dus ik duw de rits gaandeweg plat tijdens het stikken.

7 topstich

Op het hoekje aan de ritssluiter lukt dat topstichen niet zo goed: links zie je hoe ik gewoon ben 'uitgeweken', rechts ben ik iets voor de ritssluiter gestopt. Allebei niet erg: dit uiteinde verdwijnt straks wanneer je het tasje aan de zijkant dicht stikt.

8 niet goed gelukt

En dan nu tijd voor een klein 'trucje'. Haal een lang stuk garen door het oogje van de ritssluiter, plooi het dubbel en maak er een knoopje in.

9 touwtje door de rits

Draai je tasje binnenstebuiten en sluit de rits bijna helemaal (laat ongeveer 2 cm geopend) maar zorg dat het eindje garen aan de overkant van je ritssluiter door het gaatje op de hoek steekt.

10 touwtje door de opening

Druk het uiteinde van je tasje plat aan de kant van de ritssluiter. Zorg dat de rits mooi in het midden zit (dat kon veel beter bij mij...) Doorstik een paar keer op 1 cm. Doordat je rits gesloten is, is het iets makkelijker om de twee benen mooi naast elkaar te leggen.

11 uiteinde plat drukken en stikken

Neem een van de rechthoekige lapjes toile en plooi dat rond de naadtoeslag. Stik vast zodat het vorige stiksel verstopt zit onder het lapje.

12 lapje over uiteinde

Knip boven- en onder de overtollige toile een beetje weg, en knip de hoekjes van het lapje schuin weg. (Dat kon symmetrischer bij mij...)

13 lapje bijknippen

Open nu je rits, door het flapje met je ene hand vast te houden, en met je andere hand aan de lange lus garen te trekken. Als ze ongeveer voor 3/4 open is, knip je het garen weg. Daarna herhaal je  de vorige stappen aan de andere kant van het zakje: platdrukken, doorstikken op 1 cm, lapje erover en overtollige toile wegknippen.

14 andere kant

Keer het geheel, druk de hoekjes voorzichtig uit, en klaar!

15 klaar

Twee broertjes naast elkaar: een toilettasje en een geldbeugeltje!

klein broertje

(De originele post van Keyka Lou vind je hier, gratis.) 

zondag 8 april 2012

Blueberrycake met noten en witte chocolade

Pasen! Tijd voor eieren en kuikens en hazen. Zalige hoogdag!

Ik doe echter aan vlinders vandaag. Vlinders zijn in, deze lente. Ga maar eens windowshoppen of sla er een willekeurig modeblad op na: vlinders zijn hét kledingversieringsbeest van het seizoen. Maar ik heb het niet over vlinders in de kleerkast, maar vlinders in de oven.

Het begon zo: ik was in Kopenhagen met 't werk. Tussen twee activiteiten door belandde ik, met collega's en de rest van het hoogst aangename reisgezelschap, in een dubieus etablissement, op zoek naar een snelle hap. De muziek en de inkleding beloofden niet veel goeds. Maar de vrolijke oberes (oberin? oobster?) overliep het taart-met-koffie-aanbod en het woord smeltte op mijn tong: "We also serve some blueberrynutcake with white chocolate today." Even later deed de cake, wat dat tongsmelten betreft, hetzelfde.

Collega Wannes (in blogland ook wel bekend van zijn modellencarrière) kreeg de opdracht om zijn wederhelft aan het werk te zetten en exact dezelfde smaak te verkrijgen. Die wederhelft is een bakwonder. Als de boerderij ooit toegankelijk wordt voor het publiek, en de wederhelft serveert er haar taartjes, dan laat ik het u zeker weten! In afwachting verzon ik zelf iets dat er niet echt helemaal op leek, maar eigenlijk toch wel uiterst lekker was. 

Bij De Kleine Zebra vond ik de bewuste vlindercakevorm. Ik weet al wat volgend jaar de opvolger van de verkeerslichtcakejes wordt: dit is het ideale trakteerformaat. (Ze verkopen er trouwens ook treintjes, voor wie niet met de vlinderhype wil meedoen...)

Cakevorm kleine zebra

Ik nam mijn standaard cakerecept, en voegde de ingrediënten toe waarvan we in Kopenhagen dachten dat ze de smaak van de cake bepaalden. Dat dat o.a. 'een kop bosbessen' inhield was even een probleem. 'Mijn' supermarkt verkoopt nu nog geen bosbessen. Dus ik sorteerde een kilo diepvriesrodevruchten. (Geen aanrader: probeert u maar eens het verschil te zien tussen een diepvriesaalbes en een diepvriesbosbes, als die allebei licht aangeijsd zijn...) Het element 'witte chocolade' was in Denemarken enkel wat kruimels op de top, maar ik wilde graag een echte topping. Dus ik verzon maar wat, op basis van mijn andere taartrecept

Nodig: 
- 3 eieren
- 200 g boter
- 200 g suiker (100g donkere bastaardsuiker en 100g kristalsuiker)
- 220 g zelfrijzend bakmeel
- 50 g gemalen walnoten
- een kopje bosbessen

Voor de topping:
- 150 g witte chocolade (die vergat ik op de foto...)
- 150 ml opklopbare room (dus niet die van op de foto...)
- 125 g griekse yoghurt

Ingrediënten

Doe de suiker in een kom. Breek er de eieren bij. Klop met de mixer tot een 'lint'. (Geen idee waarom dat zo heet, maar je ziet dat het ok is als het goedje plots een tint lichter wordt van kleur.) Smelt de boter en klop die onder het mengsel. Zeef het meel en klop door het mengsel. Roer er met een lepel de noten doorheen, en daarna 3/4 van het kopje bosbessen. Vul kleine cakevormpjes of cupcakes voor 3/4 met dit mengsel. Bak 12 tot 15 minuten op 160°. 

(Ik probeerde ook een grote cakevorm, maar dat lukte minder goed. Door het vocht van de bosbessen werd de buitenkant hard voor de binnenkant de kans kreeg om van deeg naar cake te gaan. Iemand tips?)

Voor de topping: klop de room stijf.  Smelt de chocolade au bain marie. Roer de chocolade door de room en voeg er de griekse yoghourt aan toe. Smeer over de cakejes, plant er een bosbes bovenop en zet ze een uurtje in de ijskast.

Voor de kinderen sneed ik de vlinders door en smeerde ik de topping ertussen. Handig tegen het 'morsen' en voor hen mooi om te zien.

Vlindercakejes



Voor onszelf mocht de topping wat rianter en...

Cupcake

'op de top'. 

En wat deed ik met de rest van de bosvruchtenmengeling? 

Ijsblokvorm kleine zebra

Verlangen naar de zomer. De ijsblokmaker komt ook van bij De Kleine Zebra. Met een besje in elke holte ziet je glas er plots heel zonnig uit. Laat maar komen, het terrasjesweer!

Zomerse ijsblokjes

Edit: een oud collega snelde me mailsgewijs ter hulp, dankjewel Els:
- deeg tot lint kloppen, betekent dat de emulsie zo luchtig én lopend is dat ze in een lint van je houten lepel druipt, en niet drupt zoals water of ook niet in klodden er af valt zoals bijvoorbeeld soezendeeg zou doen.
- de oplossing voor het te-nat-of-te-droog probleem is (helaas): verse vruchten. Die hebben hun stevigheid en structuur nog niet verloren. Het vocht van diepvriesvruchten maakte mijn cake dus wak...