dinsdag 21 oktober 2014

Uit de boekjes

Net toen de drukpersen warm draaiden voor de productie van Zo Geknipt! 2, beleefden de moeders van Jana en Flore ook iets met persen. Even later was daar Fenne, een derde telg in het dameshuishouden! Het geboortelijstje - zo'n plezante wenslijst waarbij je zelf mag kiezen waar je de spullen haalt - vermeldde 'verkleedkleren'. Zij die hier wel  eens grasduinen in het label carnaval, hoef ik niet meer te vertellen over het verkleedgen. Dus: ik zette een vinkje op de lijst en ging aan de slag.

Inspiratie vond ik bij een bezoekje aan 'onze' uitgeverij. Zij verdelen in België de Gouden Boekjes, schattig vormgegeven porties kinderlectuur met een gouden randje. Ik kocht een Gouden Boekje voor elke dochter die het gezin rijk is en maakte er een passende outfit bij.

Het eigenwijze eendje werd een verbastering van de kaptrui uit Stof Voor Durf Het Zelvers. Gecombineerd met de techniek van de knuffeldierenmoord, een werkwijze die ik eerder toepaste en die telkens zeer herkenbaar verkleedgerief oplevert.

pakket eendje

Knuffeleend opereren, en dan bekje,

eendje Zanne

poten, en vleugels recykleren!

vleugel poot

En daar ging mijn eigenwijze eendje, in haar nopjes met de haar toegewezen verkleedopdracht!

eendje op pad

Het model hees zich vervolgens met de glimlach in het ensemble dat ik maakte bij het boekje 'In het Sprookjesbos'. Een styling die, vermoed ik, weinig tekst en uitleg nodig heeft.

pakket roodkapje

Ook deze formule is er eentje die ik al eens uittestte. Ik versierde het mandje met een eindje lint-in-thema en vulde het geheel aan met een paar sokken uit het vrolijke assortiment van de schoonzus.

mandje

roodkapje

Boekje 3 is iets voor de liefhebbers van katten en streken. Het kostuum bij Pim en Pom bestaat uit een muts met oren en een vestje met staart.

pakket poes

Voor de voering gebruikte ik poezentricot van Fragile - waarvoor dankjewel, mevrouw De Zusjes. De buitenstof is zwarte fleece. Jani mag dan allergisch zijn aan fleece, bij verkleedpakjes mag je daar vierkant je laars aan lappen en je voeten aan vegen: het is prima modelleerbaar materiaal en je kunt er snel een vrolijk en herkenbaar resultaat mee bekomen.

fleece

Al had model 2, Koningin van het Ochtendhumeur, weinig zin om het aspect 'vrolijk' kracht bij te zetten op de foto.

poes1

Drie zusjes onder een dak, drie verkleedpakjes in een mand: klaar voor de hoogmis van de kinderfantasie!

donderdag 9 oktober 2014

Onze poot in uw boek: signeertijd!

Het scheurkalendertje dat aftelt naar Zo Geknipt! 2 vertoont anorectische neigingen de laatste tijd. Luttele dagen scheiden ons van het snuffelen aan vers gedrukt papier en het ritselen van fris gekapte bladzijden. De sneakweek op Facebook doet ons uitkijken naar wat jij allemaal gaat koken met ons tweede receptenboek. 

Wil je graag een exemplaartje met een handtekening? Dat kan!

Het boekenteam woont op Gentse of (dicht bij) Leuvense bodem, dus we voorzien twee momenten waarop we de signeerpen ter hand nemen. (Klinkt chique, nietwaar?)

Op dinsdag 14 oktober 2014 (aka volgende week dinsdag) kan je terecht in Leuven. We zitten dan tussen 16u30 en 21u in Bar Stan. Die plaats is niet zomaar lukraak gekozen. Ik deed vooraf een uitgebreide en jarenlange screening van de Leuvense etablissementen en ik kan met zekerheid zeggen: bij Bar Stan wil ik met veel plezier 4,5u zitten wachten op uw komst.


Binnen-en-buiten voor een boek, dat kan! Net na het werk (vandaar die 16u30), tegen etenstijd, of als kindjesbedtijd is gepasseerd.

Maar wat ook kan is: afspreken met vriend(in)nen, een praatje met ons slaan aan Bar Stans 'grote tafel' (want daar gaan we zitten) en uzelf vervolgens trakteren op lekkers en een babbel op die plezante plek. Ik kan u bijvoorbeeld een Nicole aanbevelen (home-made vlierbloesemlimonade, mmmm) of een blik op het bord waar de - immer aan te raden - dinerkaart staat neergekrijt.

U hoort het. Ik doe dat écht voor mijn plezier, pennen in boeken. Vooral in goed gezelschap en met lekkers!


Wat moet je doen?
- Stuur een mailtje naar zogeknipt2@gmail.com en schrijf erbij hoeveel boeken je graag wil. Zo hebben wij er zeker genoeg bij.
- Kom dinsdag tussen 16u30 en 21u00 naar Bar Stan.
- Betaal het boek ter plekke. (Het kost 24,95 euro). Liefst zo gepast mogelijk, al houden we rosse muntjes van 5 cent in de aanslag!

Niet uit het Leuvense? Op zaterdag 18/10 van 15u tot 18u30 zijn we te vinden in Gent! Waar juist, dat lees je hier later.

Help! Ik geraak niet in Gent of in Leuven!
Dan kan je misschien ook online aan een gesigneerd boek geraken! Hou de Facebookpagina van Bambiblauw in de gaten en ga op zoek naar ons boek in de shop. Want de snelle beslissers die bij die webshop een boek bestellen in pre-order, maken ook kans op een gesigneerd exemplaar!

(Foto's: Bar Stan)

maandag 6 oktober 2014

De shoot van een Bijnaboek.

We staan in de wachtrij. Ergens ten velde rollen er op dit moment Zo-Geknipt-Twee-en van de drukpersen. Hapklare porties vers voer voor uw naaimachine, met op de cover de deugnietensnoet van mijn jongste. Na maanden bedenken, proberen, schrijven, herschrijven, maken en fotograferen is eindelijk dat vreemde moment gekomen waarop mijn belangrijkste boekentaak bestaat uit wachten want hij komt.

Tijd om even terug te blikken wat het voorbije halfjaar ons bracht. Veel moderne vergadertechnieken, deze keer: boekenmaat 1 resideerde aan het andere eind van de gang, boekenmaat 2 aan het andere eind van het land. Maar er zijn ook creatieve manieren om die afstand te overbruggen. Bijvoorbeeld ‘met de ganse bende op weekend’. Waar die bewuste boekenmaat 2 u alles over vertelt.

Maar ook de fotoshoot verdient een mijmermoment. Die jongste op de cover dat was, om te beginnen, al niet de bedoeling. We wilden met cover 2 graag knipogen naar het eerste boek en plaatsten onze eerstgeboornen dus in het groen. Mijn dametje had het wel voor die ‘grote jongen’ en liet zich breed lachend naast hem fotograferen, met een hele reeks vrolijke resultaten waarvan dit mijn favoriet is.



Maar toen we het eindresultaat te zien kregen, zagen we die knipoog plots veel beter in de uiteindelijke cover: de hele boekinhoud op een foto, net als bij boek 1! Die verdwaalde lachende kleuter maakt het felgekleurde geheel er alleen maar vrolijker op.

Verder was het, alweer, een weekend dat in mijn gedachtenarchief een sticker met een smiley krijgt. Schrijft u toevallig een boek? Of trouwt u, kreeg u kroost, start u een winkel die u mooi in beeld wilt brengen? Yves Schepers is uw man. Serieus, ik meen dat. Die kerel is bijzonder sympathiek en magnetisch voor kinderliefde. (“Neen, ik wìl niet naast jou, ik wil naast de fotograaaaf zitten!”) Maar bovenal: neem plaats voor de lens van Yves en hij maakt, met engelengeduld en doorzettingsvermogen, mooie plaatjes.

door het sleutelgat

Waarbij hij soms een beetje assistentie kreeg. Elke fotograaf verdient een animatieteam, als de modellen nog geen vol levensjaar op hun teller hebben staan!

perspectief

Verder op het appèl: modellen van alle generaties. Er waren zij die, ondanks hun jonge leeftijd, bijzondere interesse toonden in het eindresultaat.


curieus

En anderen die er na de vijfde take wel wat moe van werden.

beetje moe

Er waren oma’s, papa’s, zonen en dochters, er waren zo veel settings en er was zo veel te doen. En toch waren er ook die het allemaal bitter weinig aan hun hart lieten komen, als we er maar op tijd wat eten in stopten.

smakelijk

Er waren ook zij die lijstjes maakten. (Kuch.)

lijstje


Indianen schilderden.

Indiaan

Of gewoon even rustig in de zon mochten genieten.

in de zon

Bindend element wat betreft de aanwezigen: een motivatie om u tegen te zeggen. Ik denk dat ik daarvan nog het meest genoot: een shoot tussen bekenden, op een locatie waar ik me thuis voel: het huis van vrienden, waar ik altijd welkom ben voor koffie-met-schuim en aangepaste babbels.

Van toestel naar scherm, van scherm naar drukker: op de tijd dat ik deze tekst heb geschreven, zijn er misschien al weer 10 extra boeken van de drukpersen gerold.

Benieuwd wat erin staat? Deze week houden we sneakweek op Facebook! De 32 testers die voor ons de finale versie van het boek onder de loupe hebben genomen, hebben nu een Zo Geknipt! 2 item in huis in avant-première. Deze week tonen ze om de beurt wat zij mochten testen, in aanloop van de lancering van het boek begin volgende week. We starten vanavond: afspraak om 21u op Facebook, voor een eerste sneak!

Setfoto's: met heel veel dank aan Missy N!

zaterdag 4 oktober 2014

Een jurk voor Kleine Liv

We schrijven september 2011. Infoavond in de instapklas. Ik geef, samen met een twintigtal andere ouders, een kleine demonstratie menselijke origami en vouw me zo nauwgezet mogelijk in vijf. Om vervolgens plaats te nemen op het me toegewezen kleuterstoeltje in de klas van Juf Annick. Het is allemaal een kwestie van de juiste drukverdeling: hoe positioneer ik mijn zitknobbels (en hun riante bekleding) zo pijnloos mogelijk op een vlak dat verhoudingsgewijs slechts een derde van zijn belasting kan ondersteunen? Eenmaal gezeten, beleven we de avond vanuit het perspectief dat onze bloedjes de komende drie jaar zullen hebben: als paddenstoelen in een kring aan de voet van één boom die alle wijsheid in pacht heeft: de juf.

We doen een rondje. 
"Wij zijn Wim en Riet, de ouders van Liv." 

Een paar plaatsen verder kijkt een mama in de richting van haar man. In haar buik groeit een dochter, waarvoor ze een naam in petto hadden die niemand uit hun kennissenkring kende of had gekozen. En nu, uitgerekend in de klas van hun zoontje... "We doen het toch," beslissen ze in de auto huiswaarts. Want het is - ik kan enkel beamen - een mooie naam en 'een klasgenootje van de broer' is nu ook niet wat je echt een naaste noemt.

Een paar maanden later werd ze geboren. Kleine Liv.

Liv

'Onze' Liv, toen tweeënhalf, werd hier thuis eerst van wartaal verdacht toen we haar vroegen hoe de baby van Ferre heette en ze maar bleef beweren: "De baby is Liv". Broer Ferre weigerde aanvankelijk aan te nemen dat zijn nieuwe zusje Liv heette, want "Liv zit in mijn klas." 

Wisten wij veel dat de moeders van de Liffen een paar jaar later elkaars deur plat zouden lopen? Dat ik intussen, voor de onderlinge duidelijkheid, de mama werd van 'Grote Liv'? Er is sprake van een typisch gevolg van het in huis hebben van schoolgaande jeugd: ik voel me in het dorp waar we wonen pas inwijkeling-af sinds ik een gelijkgestemde vond in de bevolkingsgroep 'andere moeders'. Ik zat deze zomer boekgewijs niet vaak in de zon, maar als ik er zat, was dat op het terras van de mama van Kleine Liv. 

liv2

Er is geen onderwerp onbespreekbaar, op dat terras of op een van onze talrijke andere conversatieplekken. Maar er is een zaak waarover best regelmatig van gedachten wordt gewisseld, en dat zijn de vestimentaire noden van onze dochters. En de manieren waarop we die noden in stand kunnen houden. 

Ik ben dus vrij goed op de hoogte van de inhoud van de kleerkast van Kleine Liv en van eventuele gewenste, al dan niet strikt noodzakelijke aanvullingen. Ik wandelde op de DIY Fashion Fair van La Maison Victor langs deze stof en wist onmiddellijk dat ik met dit tricot, in jurkvorm, zowel Kleine Liv, haar mama als mijn eigen ogen een plezier zou doen.

jurk

Het jurkje is afgeboord met elastische paspel. Die doorstikte ik met een goudkleurige zigzag. Want bij een echt peutermeisje als Kleine Liv scoor je, zo wist ik, met roze en met bling.

bling

Ze mocht dan nog zo blij zijn met de jurk, Kleine Liv vond het in het begin een beetje wennen, zo'n fototoestel voor haar neus. Al moeten we daar eerlijkheidshalve ook de omstandigheden aan toevoegen, als daar zijn: een jurk die eigenlijk nog even aan de waslijn had moeten hangen. 

kleine Liv

Liv3

Maar hé, Kleine Liv is een echte dame. Modellen weten zich elegant en professioneel te gedragen in alle omstandigheden. Ik ken haar intussen ook goed genoeg om te weten dat elk vleugje verlegenheid of onschuld slechts schijn is of een kwestie van minuten. Madame kent, als meisje na twee jongens, perfect de knepen van het vak van dramaqueen. Ziet u hierboven erg veel peuterlijke oprechte onschuld in die mooie ogen? Ik zie een klein, immer schattig ik-weet-wat-ik-willertje. Ik heb er al zo vaak mee mogen lachen: ziet u de twinkel in haar ogen? Die betekent "en-ik-kan-het-krijgen-ook!"

Zotte Livke



zondag 28 september 2014

Ze draait

Ze vroeg een jurk om te draaien. Want haar zus had dat. Zo'n jurk. En zij niet. Dus zij kon niet draaien. En ze wilde zo graag draaien. Want haar zus draait ook. "Als ze te klein is voor Liv, is ze voor jou!" vertelde ik steeds. Dus checkt ze, telkens die bewuste jurk uit de kast komt, of die zussenbuik er toevallig al een beetje te strak in gespannen staat.

Vandaag vierden we haar vierjaardag met de familie. Het uitgelezen moment om haar uit haar wachtende lijden te verlossen. In de zomer zocht ik, voor Zo Geknipt! 2, naar een stuk 'damestricot' voor een van de recepten. Lieselot van Bambiblauw hielp me toen aan een prachtige lap retrotricot met reliëf. De print van de stof bleek uiteindelijk niet zo geschikt voor het boekenproject in kwestie en dus bleef de stof in de kast liggen. Tot nu: ik tekende voor Zanne een verjaardagsjurk - een jurk die draait - en vond in het tricot een perfect match met het patroon.

draaien1

rug

In de mouwen zitten plooien, net boven de schouder.

voor

Die gaan bij het dragen feestelijk bol staan.

mouwen

Het tricot is van iets zwaardere kwaliteit en valt erg mooi in 'jurkvorm'. Ze lijkt me tegelijk heerlijk om dragen!

Zanne kerft

Maar zelfs al zou de jurk prikken als een trui van 100% wol, of zo strak zitten dat ademen onmogelijk wordt: het zal Zanne worst wezen. Want de enige wens is ingewilligd: de jurk draait...

draaien3

... en draait...

draaien2

en draait!

De feesteling ontving haar bezoek in stijl. At ongeduldig pistoletjes. Want ze wilde - haar idool oneindig trouw - eigenlijk alleen Pippilangkoustaart.

Pippi

Handig, vrienden met taartbakskills: ik moest zelf enkel boetseren deze keer!

taart

Het bakken liet ik met veel plezier over aan Lotte van Op de Boerderij. De reactie van het bezoek klonk als een unaniem vriendelijk verzoek om me in de toekomst aan die rolverdeling te houden.

Een contente moeder speaking: het weer was heerlijk, de taart was de overtreffende trap van heerlijk, de jurk is een winner en het patroontje komt zeker nog eens uit te kast om te experimenteren met katoen.

Een content kind in da house: Zanne was vrolijk en blij met haar jurk, draaide zich een ongeluk en liep ermee te pronken. Tot Omabetty nog hogere ogen scoorde met haar cadeautje...

T-shirt

Tja. Je bent een trouwe Pippifan, of je bent het niet, zeker?


dinsdag 23 september 2014

Welkom herfst

Ik beken. Er staat, vanaf vandaag, officieel een grove leugen op mijn blog. "Riet handwerkt voor zover draden al stof zijn geworden. Lees: naait en is niet het type dat het geduld heeft voor breien en haken," vertel ik u op de voorstellingspagina

Wel, dat klopt dus niet meer. Of toch: 'geduld' prijkt nog steeds niet bovenaan op mijn talentenlijstje. Maar dat weerhield me er deze keer niet van te starten met een bol wol en te eindigen met een echte, draagbare, zelfgebreide muts.

Warempel.
muts

Vergeef me dus die leugen! Ik kan het uitleggen: het is niet mijn fout, ik was dat niet van plan, ik werd erin geluisd! Het komt allemaal door Rita van Veritas. Ik mocht op bezoek in het hoofdkwartier van Rita en haar collega's, om een blik te werpen op de najaarscollectie. Ik deed daar zeer plezante experimenten met een sjaal en opstrijkbare studs. Gluurde in het creatieve hoofd van stofontwerpster Maaike Boot. Zag hoe haar reisinspiratie inktschetsen werden en hoe die schetsen op ♥ stoffen belandden. (Ook op flanel, hou het in de gaten!) En toch nestelde ik me, tot mijn eigen verbazing, het langste in de wolhoek.

Ik kan niet breien! Echt niet. Eerdere pogingen strandden telkens op een oncontroleerbare okseldans. Ik mag dan behoorlijk handig zijn met de naaimachine: die lange breipriemen vinden onder mijn totaal verkrampte oksels nooit de rust die een breiwerk nodig heeft.

Ik wilde dus snel de wol voorbij. Vriendelijk knikken en doorlopen naar de hoek waar ik voor gekomen was: de stofjes. Maar de vriendelijke bemanningvrouwing van de wolhoek lokte me in de val. "Of ik ook zo'n muts wilde," vroeg Rita, terwijl ze me een kleur liet kiezen uit een reeks pakketjes. Voor ik het wist, zat ik te breien.

Ik kreeg geruststellend okselnieuws: geen priemen maar een rondbreinaald als equipment voor deze klus. Ik ging aarzelend aan de slag. Rita supporterde enthousiast. Ik breide stuntelig een rondje ... beet geconcentreerd op het puntje van mijn tong ... leerde 'terugbreien' bij een fout ... bracht mijn buitensporige hoofdomtrek ter sprake en voegde wat steken extra toe ... en toen was ik vertrokken!

Ik geef toe: ik voel me hier een beetje als een achtjarige die apetrots zijn tekening toont aan een gerenommeerd kunstenaar en naar een aanmoedigend schouderklopje hengelt. Want uw breisels zijn vast versierd met ingewikkelde kabelpatronen, of gerijstpapsteekt, of zo regelmatig als het leven van de secondewijzer van een atoomklok.

Maar ìk maakte een muts...

pompon

... en ìk ben er blij mee!

goedgemutst

Een mutskit bevat, naast een bol wol en een werkbeschrijving, ook een heerlijk zachte pompon. Pomponnen maken lukt me zo ook wel, maar dit ziet er net iets vrouwelijker uit.

fluffy

Het geheel zit in het type plastic tasje dat mijn dochters steeds meteen in beslag nemen als kleuterhandtas. Zo'n mutspakket lijkt me ook een prima verjaardagsfeestpresentje voor een handige tiener.

pakketje

Dat zilveren labeltje, vraagt u, of dat er ook bij zit? Wel, euhm. Neen. Daaronder zit, laat ons zeggen, een schoonheidsfoutje waar je niet naast kon kijken.

deuk

Maar hé, gelukkig is een streepje bling best trendy op dit moment en verkoopt Veritas ook lintjes. De bijpassende Veritashashtag luidt eigenlijk #howtocreate, maar in dit geval vond ik mooi mijn redding in hun #howtocustomize!

dinsdag 16 september 2014

Last call

Zeg 'handwerk' en 'mijn wereld op zijn kop' en mijn hoofd vliegt meteen terug naar 2012. Niet naar Zo Geknipt! - al was dat ook een handwerkavontuur om u tegen te zeggen - maar naar de lente van dat jaar.

Van Katoen. Zeven zotte geesten en 1 opperhoofd, zowaar nog zotter. Een handwerkevent voor het goede doel.

Bezoekersgetallen met drie nullen over de vloer in Gent, voor een dag vol workshops, handwerkshopping en randanimatie. Een dag met vele uitroeptekens, een dag waar ik hele pagina's over zou kunnen vullen maar waarvan ik enkel nog eens de conclusie zal herhalen: €60.000 euro. Voor een goed doel dat het waard was en waard is: Annick for Kenya is intussen een naaischool rijker.

Doe je mee? Nog 1 schepje er bovenop? Nog een keertje handwerk omdat het helpt?

Mamasha, de ongekroonde queen der ingenieus uitgedokterde ideeën, heeft alweer een plan. Een tombola, eentje die de moeite is. Op het Stoffenspektakel, vrijdag in Gent. Iets met een prijzenpot om u tegen te zeggen. Ik leverde zelf mijn bescheiden bijdrage: er gaat een winnaar naar huis met een boekenpakket waarin ook Zo Geknipt! zit. En een winnaar krijgt een pièce unique uit boek 2. Hupla, een kleine sneak preview krijgt u er gratis bij: deze schoudertas verhuist misschien wel van mijn schouder naar de uwe!

Untitled

Maar u mag zonder gène toegeven dat u liever de hoofdprijs wegkaapt!


Opgelet, voor wie Gent wat uit de richting ligt, of voor wie vrijdag werkendag is, is dit een last call!

Wie graag zijn steen bijdraagt via overschrijving, op die manier een duit in het Katoenen zakje doet en ook zijn kans waagt voor een van de prijzen, doet dat beter vandaag! Zo ben je zeker dat de verrichting nog op tijd ter plekke geraakt. Hoe je kunt deelnemen, lees je hier.

Ik wil best duimen dat vrijdag jouw geluksdag wordt.
Maar ik hoop vooral dat we Annick for Kenya opnieuw een stevige duw in de rug kunnen geven!