zondag 28 september 2014

Ze draait

Ze vroeg een jurk om te draaien. Want haar zus had dat. Zo'n jurk. En zij niet. Dus zij kon niet draaien. En ze wilde zo graag draaien. Want haar zus draait ook. "Als ze te klein is voor Liv, is ze voor jou!" vertelde ik steeds. Dus checkt ze, telkens die bewuste jurk uit de kast komt, of die zussenbuik er toevallig al een beetje te strak in gespannen staat.

Vandaag vierden we haar vierjaardag met de familie. Het uitgelezen moment om haar uit haar wachtende lijden te verlossen. In de zomer zocht ik, voor Zo Geknipt! 2, naar een stuk 'damestricot' voor een van de recepten. Lieselot van Bambiblauw hielp me toen aan een prachtige lap retrotricot met reliëf. De print van de stof bleek uiteindelijk niet zo geschikt voor het boekenproject in kwestie en dus bleef de stof in de kast liggen. Tot nu: ik tekende voor Zanne een verjaardagsjurk - een jurk die draait - en vond in het tricot een perfect match met het patroon.

draaien1

rug

In de mouwen zitten plooien, net boven de schouder.

voor

Die gaan bij het dragen feestelijk bol staan.

mouwen

Het tricot is van iets zwaardere kwaliteit en valt erg mooi in 'jurkvorm'. Ze lijkt me tegelijk heerlijk om dragen!

Zanne kerft

Maar zelfs al zou de jurk prikken als een trui van 100% wol, of zo strak zitten dat ademen onmogelijk wordt: het zal Zanne worst wezen. Want de enige wens is ingewilligd: de jurk draait...

draaien3

... en draait...

draaien2

en draait!

De feesteling ontving haar bezoek in stijl. At ongeduldig pistoletjes. Want ze wilde - haar idool oneindig trouw - eigenlijk alleen Pippilangkoustaart.

Pippi

Handig, vrienden met taartbakskills: ik moest zelf enkel boetseren deze keer!

taart

Het bakken liet ik met veel plezier over aan Lotte van Op de Boerderij. De reactie van het bezoek klonk als een unaniem vriendelijk verzoek om me in de toekomst aan die rolverdeling te houden.

Een contente moeder speaking: het weer was heerlijk, de taart was de overtreffende trap van heerlijk, de jurk is een winner en het patroontje komt zeker nog eens uit te kast om te experimenteren met katoen.

Een content kind in da house: Zanne was vrolijk en blij met haar jurk, draaide zich een ongeluk en liep ermee te pronken. Tot Omabetty nog hogere ogen scoorde met haar cadeautje...

T-shirt

Tja. Je bent een trouwe Pippifan, of je bent het niet, zeker?


dinsdag 23 september 2014

Welkom herfst

Ik beken. Er staat, vanaf vandaag, officieel een grove leugen op mijn blog. "Riet handwerkt voor zover draden al stof zijn geworden. Lees: naait en is niet het type dat het geduld heeft voor breien en haken," vertel ik u op de voorstellingspagina

Wel, dat klopt dus niet meer. Of toch: 'geduld' prijkt nog steeds niet bovenaan op mijn talentenlijstje. Maar dat weerhield me er deze keer niet van te starten met een bol wol en te eindigen met een echte, draagbare, zelfgebreide muts.

Warempel.
muts

Vergeef me dus die leugen! Ik kan het uitleggen: het is niet mijn fout, ik was dat niet van plan, ik werd erin geluisd! Het komt allemaal door Rita van Veritas. Ik mocht op bezoek in het hoofdkwartier van Rita en haar collega's, om een blik te werpen op de najaarscollectie. Ik deed daar zeer plezante experimenten met een sjaal en opstrijkbare studs. Gluurde in het creatieve hoofd van stofontwerpster Maaike Boot. Zag hoe haar reisinspiratie inktschetsen werden en hoe die schetsen op ♥ stoffen belandden. (Ook op flanel, hou het in de gaten!) En toch nestelde ik me, tot mijn eigen verbazing, het langste in de wolhoek.

Ik kan niet breien! Echt niet. Eerdere pogingen strandden telkens op een oncontroleerbare okseldans. Ik mag dan behoorlijk handig zijn met de naaimachine: die lange breipriemen vinden onder mijn totaal verkrampte oksels nooit de rust die een breiwerk nodig heeft.

Ik wilde dus snel de wol voorbij. Vriendelijk knikken en doorlopen naar de hoek waar ik voor gekomen was: de stofjes. Maar de vriendelijke bemanningvrouwing van de wolhoek lokte me in de val. "Of ik ook zo'n muts wilde," vroeg Rita, terwijl ze me een kleur liet kiezen uit een reeks pakketjes. Voor ik het wist, zat ik te breien.

Ik kreeg geruststellend okselnieuws: geen priemen maar een rondbreinaald als equipment voor deze klus. Ik ging aarzelend aan de slag. Rita supporterde enthousiast. Ik breide stuntelig een rondje ... beet geconcentreerd op het puntje van mijn tong ... leerde 'terugbreien' bij een fout ... bracht mijn buitensporige hoofdomtrek ter sprake en voegde wat steken extra toe ... en toen was ik vertrokken!

Ik geef toe: ik voel me hier een beetje als een achtjarige die apetrots zijn tekening toont aan een gerenommeerd kunstenaar en naar een aanmoedigend schouderklopje hengelt. Want uw breisels zijn vast versierd met ingewikkelde kabelpatronen, of gerijstpapsteekt, of zo regelmatig als het leven van de secondewijzer van een atoomklok.

Maar ìk maakte een muts...

pompon

... en ìk ben er blij mee!

goedgemutst

Een mutskit bevat, naast een bol wol en een werkbeschrijving, ook een heerlijk zachte pompon. Pomponnen maken lukt me zo ook wel, maar dit ziet er net iets vrouwelijker uit.

fluffy

Het geheel zit in het type plastic tasje dat mijn dochters steeds meteen in beslag nemen als kleuterhandtas. Zo'n mutspakket lijkt me ook een prima verjaardagsfeestpresentje voor een handige tiener.

pakketje

Dat zilveren labeltje, vraagt u, of dat er ook bij zit? Wel, euhm. Neen. Daaronder zit, laat ons zeggen, een schoonheidsfoutje waar je niet naast kon kijken.

deuk

Maar hé, gelukkig is een streepje bling best trendy op dit moment en verkoopt Veritas ook lintjes. De bijpassende Veritashashtag luidt eigenlijk #howtocreate, maar in dit geval vond ik mooi mijn redding in hun #howtocustomize!

dinsdag 16 september 2014

Last call

Zeg 'handwerk' en 'mijn wereld op zijn kop' en mijn hoofd vliegt meteen terug naar 2012. Niet naar Zo Geknipt! - al was dat ook een handwerkavontuur om u tegen te zeggen - maar naar de lente van dat jaar.

Van Katoen. Zeven zotte geesten en 1 opperhoofd, zowaar nog zotter. Een handwerkevent voor het goede doel.

Bezoekersgetallen met drie nullen over de vloer in Gent, voor een dag vol workshops, handwerkshopping en randanimatie. Een dag met vele uitroeptekens, een dag waar ik hele pagina's over zou kunnen vullen maar waarvan ik enkel nog eens de conclusie zal herhalen: €60.000 euro. Voor een goed doel dat het waard was en waard is: Annick for Kenya is intussen een naaischool rijker.

Doe je mee? Nog 1 schepje er bovenop? Nog een keertje handwerk omdat het helpt?

Mamasha, de ongekroonde queen der ingenieus uitgedokterde ideeën, heeft alweer een plan. Een tombola, eentje die de moeite is. Op het Stoffenspektakel, vrijdag in Gent. Iets met een prijzenpot om u tegen te zeggen. Ik leverde zelf mijn bescheiden bijdrage: er gaat een winnaar naar huis met een boekenpakket waarin ook Zo Geknipt! zit. En een winnaar krijgt een pièce unique uit boek 2. Hupla, een kleine sneak preview krijgt u er gratis bij: deze schoudertas verhuist misschien wel van mijn schouder naar de uwe!

Untitled

Maar u mag zonder gène toegeven dat u liever de hoofdprijs wegkaapt!


Opgelet, voor wie Gent wat uit de richting ligt, of voor wie vrijdag werkendag is, is dit een last call!

Wie graag zijn steen bijdraagt via overschrijving, op die manier een duit in het Katoenen zakje doet en ook zijn kans waagt voor een van de prijzen, doet dat beter vandaag! Zo ben je zeker dat de verrichting nog op tijd ter plekke geraakt. Hoe je kunt deelnemen, lees je hier.

Ik wil best duimen dat vrijdag jouw geluksdag wordt.
Maar ik hoop vooral dat we Annick for Kenya opnieuw een stevige duw in de rug kunnen geven!

vrijdag 12 september 2014

Vier vingers en een koekjesdoos

Dat ik tandpijn had, vier jaar geleden, weet ik nog. Dat ik het wachten beu was, op een prachtige nazomerdag een lange wandeling ondernam en 's avonds gek werd van de tandpijn. Dat ik moeilijk in slaap geraakte en om 00u30 wakker werd van de pijn... in mijn buik. En om 02u42 was jij daar, een hele (lange) bol baby!

Vijf dagen oud, op het punt te ontdekken waar het klokje thuis tikt...

Zanne 0

... en intussen alweer vier jaar!

Zanne

Ik mag voor een keer een pluim steken op de hoed van mijn moedergeheugen. Meestal ben ik een held in last-minute overpeinzen waarmee ik mijn dochters voor hun verjaardag kan plezieren. Terwijl ze - zo zijn kleuters dan - eigenlijk een heel jaar door tips geven over wat ze allemaal mooi vinden en 'echt echt nodig hebben'.

Maar dit jaar maakte ik een mentaal lijstje en werkte het netjes af. Tot grote vreugde en - oh warmmaker voor mijn moederhart - zichtbare dankbaarheid van Zanne.

Vuurwerkstokjes om Liv in een kikker om te toveren: check!
(En de kikker nam haar rol ernstig.)
Roze lippenbalsem van Hello Kitty: check!
Een vriendenboekje: check!
Een roze fietshelm: check!

helm

En dan de meest arbeidsintensieve wens van mijn jongste: koekjes van Pippi Langkous. Om uit te delen in de klas. Want Zanne blijft qua rolmodellen hangen bij de opperdeugniet uit kindertelevisieland: Pippi is nog steeds haar grote heldin.

Eens rekenen hoeveel arbeidstijd ik voor die bestelling in mijn agenda moest reserveren... Zanne zit sinds dit jaar in een klasje van 16 kleuters en dat doet haar duidelijk goed. Ze verdronk een beetje in de groep van meer dan 30 van vorig jaar. Ze maakte het in de klas dan wel niet bont, thuis was ze doorgaans knorrig en niet zelden lichtgeraakt en furieus. Bij het opstaan vroeg ze elke dag hoopvol of het toevallig al weekend was. Sinds september gaat ze graag naar school. En vertelt ze honderduit. Een opluchting voor ons allemaal. Pippi's voor 16 kleuters, dat was een uitdaging die ik nog wel zag zitten!

Bij Laura's Bakery vond ik een recept van gemberkoekjes die tijdens het bakken hun vorm bewaren. Ik testte ze eerst een keertje en ze bleken naast vormvast ook heerlijk te zijn. Een koekjesvorm van Pippi vond ik niet meteen. Na wat hersenpijniging over flexibele materialen die ik tot vormpje zou kunnen plooien, loste ik het eenvoudiger op. Het silhouetje uit een placemat knippen, op het deeg leggen en uitsnijden met een aardappelmesje bleek prima te werken!

uit de oven

Bij Aveve vond ik een handige tekenpen en kleurstoffen. De icing zelf maakte ik à la Piet.

icing

Ze grijnsde bij het ontdekken van haar koekjes, die Zanne. Net zo hard als Pippi. Ze keek toe hoe ik de oogjes tekende, met haar voeten op de tafel, volledig in haar rol.

pipi langkous

een hele doos

Fijne dag, mijn viertje! Een knipoog naar de tijd toen je met je 4 kg 260, met je 57 cm en je lijfje vol babytranen en dito volume in mijn armen belandde. Volume heb je nog steeds, tranen soms ook. Maar er zijn vooral veel fratsen bijgekomen. Een grote glimlach voor de kleutergrappen waarmee je mijn dagen kleurt!


maandag 8 september 2014

Een L, een M en een V

Zo! (Leven met) Liv is afgestoft en klaar voor een najaar vol handwerkplezier.


Voor inspiratie en supplies mag je niet ontbreken op de DIY Fashion Fair van La Maison Victor. Ik mocht twee gelukkigen een vrijkaartje bezorgen.

"Gebruik de L, de M en de V van La Maison in een nieuwe afkorting," luidde de opdracht. Creativiteit mag beloond worden. Dus ik koos de winnaars deze keer niet willekeurig maar geef de kaartjes aan twee van de leukste antwoorden.

Gniffel even mee met de hersenspinsels van Nathalie:

Lustig, Magisch Verliefd, ben ik, op mijn Lonkende Minnende Ventje. Ik ben dan ook een Lieve, Meerwaardezoekende Vrijster op zoek naar Lekker Mals Vlees om in te bijten! Laat Me je Verrassen! Laat Mij Vliegen, Liefhebben, Mijmeren, en Voelen! Of ben ik nu te Loslippig, Minachtend, of te Vrijuit?

Vorige week Liet Marc me Vallen voor Laura, Mijn Vriendin. Zij: een Lange Mooie Vrouw. Ik: de Lelijke Moeder Van zijn kinderen. Lang Moet Verdriet echter niet duren. Laatst Maakte Victor Langen nog avances. Langen - Marc's Vriend nota bene - is best een Leuke Man, Vind ik. Hij Laat Me Voelen wat het is vrouw te zijn, en Laat Me Vaak lachen...

Of hang volgende levensles - gepost door Nele - op een tegeltje in je huiskamer:
Life is Meaningless without Values.

Nele en Nathalie, mail even jullie gegevens naar rietblogt (at) gmail (dot) com. Passeer vervolgens met de glimlach en zonder te betalen de toegangspoort naar het handwerkwalhalla!

donderdag 4 september 2014

Een brugje over de zomer en een give-away

Bij het openen van dit blog onderdrukt u waarschijnlijk de neiging om te niezen. Ik geef toe: er hangt behoorlijk wat stof op Leven met Liv. Zo'n boek schrijven, dat is een verhaal van aarde met daarin veel voeten. We gaan daar niet over zeuren. Maar het is wel een - aanvaardbare, toch? - verklaring voor een zomerse blogpauze. Binnenkort sla ik u ermee om de oren, met dat boek, wacht maar af!

Gelukkig is er de gastvrouw van Leven met Liv. Ik schakelde Liv zelf vandaag in als poetspersoneel: laat het schermgrijs weer wit worden!

poetsploeg

hard werken

Eens kijken, waar waren we geëindigd... in juni, bij de jumpsuits uit La Maison Victor! Dus springen we met een grote sprong over de zomer en geven we iets weg! Op 20 en 21 september krijg je geen kans om stof over je handwerkliefde te laten dwarrelen. Des te meer om je stoffenvoorraad aan te vullen, bij een van de vele kraampjes op de DIY Fashion Fair!

http://www.lamaisonvictor.com/nl/diy-fashion-fair

Met stof alleen ben je nog niets aan de naaimachine, dus namen de mensen van La Maison Victor een indrukwekkend aantal partners onder de arm om er een totaalervaring van te maken. Neem een duik in het aanbod aan workshops (van mutsen haken tot stof ontwerpen!) lezingen en animatie (nood aan een naaidokter, anyone?).

Ik mag van La Maison Victor twee popelende DIY-ers een gratis ticket voor het event bezorgen. En omdat tig keer 'ja ik wil' maar saai klinkt, geef ik je daarvoor een piepklein opdrachtje. La Maison Victor is een prachtige mond vol woorden, maar in naaiblogland lees je vaak 'LMV'. Schrijf in de comments jouw drie favoriete woorden met een L, een M en een V en verzin zo een nieuwe afkorting.

Lang Mooi Vrolijk, bijvoorbeeld.
Of Liefde Met Vonken.

Post jouw drie woorden in de comments voor maandag 10u, maandagavond loten we twee winnaars!

Deze bladeraar zag ook vonken!
Ze ging geconcentreerd aan het lezen in het gloednieuwe magazine van La Maison...

de lezer

... zeer geconcentreerd...

geconcentreerd

... een maakte toen uit alle nieuwigheden een besliste keuze.

gekozen

Waarna ze helemaal achteraan zichzelf herkende!

die ken ik

Oh, wat hou ik van het moment waarop je een kleuterhart zichtbaar een sprongetje ziet maken.
Ook zin in je hartensprong? Waag je kans en win!

maandag 23 juni 2014

Een samenloop van aangename omstandigheden

U weet intussen waarom mijn blog niet eens fluistert maar zwijgt. Maar dit weekend was er een samenloop van aangename omstandigheden, die maakt dat hij vandaag toch nog een gilletje kan geven.

De eerste omstandigheid toonde ik u al meermaals maar wordt mooier en mooier. Wij wonen in een rijhuis met een tuintje van 6 op 10. Dat is 6 op 10 keer te groot voor de tijd die ik erin kan stoppen. En tegelijk te klein voor twee kleuters die op hun best zijn als ze buiten mogen spelen. Maar in de loop van het jaar verscheen er achter dat tuintje, tussen ons huis en het spoor, een zee aan speelruimte die we niet moeten onderhouden. Een natuurspeeltuintje van de stad. Met twee wilgenhutten, een picknickplekje, twee wolkenkrabbers van insectenhotels en een bijhorende weide met wilde bloemen. De hutten staan intussen in het groen. Een droom van een fotoplek. En als het gras is net afgereden, grappen we dat we een hof hebben met een tuinman. 

het veld

De tweede omstandigheid is het feit dat de dames nogmaals door de mensen van Duplo werden verwend. Met een picknickset.

picknick

Wat past er nu beter bij die burentuin? In dezelfde reeks bestaat er ook nog een ijsjesset, maar ik deed een poging tot het promoten van gezonde voeding. Eieren voor mijn geld: Zanne speelde het spel waarheidsgetrouw, liet het brood links liggen en viste het beleg er tussenuit.

beleg

Maar een druif ging er ook best in. Dat wel.

druif

En de derde omstandigheid is de meest verzachtende: degene die zalft dat ik alle mooie nieuwe patronen even aan mijn neus moet laten passeren. Omabetty maakte de intussen al her en der verschenen jumpsuit uit La Maison Victor. In tweevoud.

zussen

Voor Liv in een hoogbejaard stofje, dat "al wel honderd jaar" in de kast van mijn grootmoeder lag. Het valt geweldig mooi, het is iets glad en flodderig in een soort roze dat mooi bij Livs vel blijkt te passen.

Livs jumpsuit

In het midden zit een strik van satijnlint, maar die is maar 'nep' en zit vastgestikt aan een elastiek die door de taille gaat. Want ergens op school woont denk ik een beest dat stroptouwtjes uit kledij verzamelt. Of opeet.

achterkant

Voor Zanne kocht ik bij Bambiblauw een stuk Cosmic Blue van Atelier Brunette, de mooiste uit de reeks naar mijn smaak. Die kreukt wat harder rond het lijf van zo'n wriemelkind, maar zit ook geweldig luchtig en goed.

Zannes jumpsuit

Mijn dochters voerden een test uit op de speelbaarheidsfactor.

ondersteboven

Met glans geslaagd!

sisterlove