woensdag 24 mei 2017

Vrienden van in de wieg

Terwijl achter mijn computer en naaimachine Skip the Rope groeide, bokste Katrien van KaatjeNaaisels ook een nieuw patroon in elkaar. Wij zaten dus in hetzelfde schuitje van testen, laten testen, hertesten, tekenen en hertekenen. 

Katrien weet als vroedvrouw vast als geen ander dat ouders soms bizarre huwelijken arrangeren tussen kinderen die samen in het moederhuis belanden, wegens min of meer gelijktijdig aan de baarmoeder ontsnapt. "Stel je voor dat die twee later trouwen." Uitspraken van geluksdronken nieuwbakken ouders, voorspellingen die in een verwaarloosbaar klein percentage ook werkelijkheid worden. 

Maar kijk, Skip the Rope en de Nena top/jurk werden min of meer samen geboren, en zijn wel degelijk voor elkaar gemaakt! 


Ik maakte voor Liv de topversie in dunne jeans die ik vond bij Huis van Katoen, en combineerde met een bladerenstofje uit de collectie van La Maison Victor. 

Ik maakte beide rugpassen en de tunnel voor de elastiek in contrasterende stof.



De schattige lintjes zaten in een doos die ik kreeg van de schoonouders van mijn zus. Zij hadden in lang vervlogen tijden een fourniturenwinkel en ik kreeg onlangs een pakketje overgebleven schatten. Kraagjes, kant, en heerlijk mooie lintjes.

Het resultaat is een top die ik zelf zou dragen. Ik neig meer en meer naar stofjes die niet al te kinderlijk zijn. Als er genoeg frullerijtjes aan het geheel zitten, vinden de dochters dat allemaal prima. 



Ik hield me voor mijn doen uitzonderlijk goed aan de instructies. Ik doorstikte enkel de zijnaad dubbel - ik zie graag stiksels in zijnaden als het om jeans gaat - en ik deed van follieke aan de tunnel. Geen kat die dat ziet, maar ik vind dat grappig dat de roze elastiek een klein beetje komt piepen aan 1 zijkant. (Als u dit een vreemdsoortige foto vindt, dan hebt u gelijk. Ik stak gewoon even mijn hand in de top om het te kunnen fotograferen.)


Aan de andere kant voorzag ik een sierstrikje. (Genoeg frullerijtjes, ik zei het toch?) Het strikje is vals: de top stropt met elastiek en de strik naaide ik vast. Want frullerijtjes en frullekindjes, dat geeft wel eens knopen. 


Ik vind de plooien op de schouders erg elegant, en door de contrasterende achterpas vallen ze nog wat harder op. 



De armsgaten zijn afgewerkt met biaislint, en ook hier ging ik voor contrast. Geen kat die dat ziet, zegt u? Tja, opnieuw, u heeft gelijk. (Maar ik naai ook niet voor katten.)



Nena is in onze kleerkast met haar prille leeftijd alvast getrouwd met een van mijn favoriete Skip the Rope shortjes. Het exemplaar dat ik maakte in de plooitjesversie, in geweven jaquard.



Die jaquard heeft een gouden glitter die je helaas niet kunt zien op de foto's, maar toen ik dochterlief vanmorgen naar school zag huppelen werd ik er blij van: een top met zo veel detail op een eenvoudige short in een stof met zo veel detail, het marcheert vind ik.




Een combi die vraagt om meer! Al maak ik vast ook wel eens een Nena jurk. Want met 18 verse shorten in de kast zijn de dochters bang dat het een jurkloze zomer wordt...

Allen naar de shop van KaatjeNaaisels dus, het is er het weer voor! Het patroon kost 8 euro. Tijdens deze blogtour is er een korting van 10% met de code HAPPYNENA. Waar wacht je nog op?

Op zoek naar meer inspiratie? Deze dames tonen je Nena in al haar glorie:

dinsdag 23 mei 2017

Nieuw patroon: Skip the Rope

Het is zo'n dag met een plechtige stem, eentje met wat galm. Zo van 'proudly presents' in letters met krullen. Want er werd een nieuw Mind the Whale patroon geboren!

Voor ik het daar over heb, nog even over die letters met krullen. Want ik klaarde de klus niet alleen: het patroon is het resultaat van een intensieve en plezante samenwerking met Sarah, aka 'mevrouw Khadetjes', aka 'het puntje op mijn i'. En Sarah weet àlles over letters met of zonder krullen. Ik leerde van haar niet alleen hoe ik een steekzak met een twist in elkaar kon steken, maar ook dat de ontwikkelaar van mijn handleidinglettertype blijkbaar een minder helder moment had toen hij de haakjes schiep. Enfin. Sarah houdt van details, en daarom hou ik van Sarah. En van haar ideeën, zeker als die luiden als: kijk, ik maakte een plezant shortje, kunnen we daar samen iets mee?

Details, dat is wat we u serveren! Maar laat ons beginnen bij het begin: team 'Mind the Khadetjes' proudly presents Skip the rope, een short voor spring-in-'t-veldjes. Ieder dametje met een heupomtrek tussen 53 en 76 cm komt in aanmerking voor een springerige portie short.



De zomer is er. (Echt waar). En de zomer smeekt om blote benen en buitenspel. Een jurk of rok is elegant, maar niet in alle omstandigheden handig. Een short is in alle omstandigheden handig (als de buitentemperatuur dat toelaat), en kan ook elegant zijn.

Kijk maar!

Ahum.


Het is, naar goede gewoonte, een kwestie van combineer en heers. Het patroon bevat drie keuze-opties voor de afwerking van de broekspijpen:

met splitjes en beleg

met splitjes en biaislint

of een rechte versie met plooitjes en rugpas.




Die laatste versie vind ik zelf de meeste winterwaardige, en werkt ook heel erg mooi met een paar kniekousen of een leuke kousenbroek.

Verder een legertje details die je in de mixer kunt steken voor een collectie broekjes waar meisjes speelproof én elegant de zomer mee doorkomen: een valse gulp of een gulp met knoop, knopenflapje op de tailleband, nepzakken voor de knopenversie, steekzakken met of zonder valse paspel, ...





U voelt het aantal mogelijkheden exponentieel de hoogte in gaan.

Wij hesen op een van de allereerste dagen met een streep zon onze dochters in het stapeltje shorten dat we hadden geproduceerd.

Zorgt het dragen van een uniform automatisch voor sfeer, kan iemand dat staven met wetenschappelijk onderzoek? Of mogen we er van uitgaan dat als de moeders het met elkaar kunnen vinden, dat ook geldt voor de dochters? We weten het niet, maar feit is dat de dames - hoewel ze aanvankelijk elkaars naam niet konden onthouden - dolle pret hadden. Aan "meisje! meisje!" hadden ze genoeg voor heerlijk giechelige conversaties. Gevolg: ontembare botanische schuddebillen, de zomer op een schoteltje en aftellen naar "wanneer gaan we nog eens naar de zee, dicht bij waar dat meisje woont?"





We laten u er in de komende weken nog wel wat zien, van die shortjes! Want we startten bij jeans en canvas maar deden ook van veel oh en ah met dingen als geweven jaquard.


Zin in shortjesweer en bijhorende shortjes? Skip the Rope, maat 98 tot en met 146, nu in de shop

donderdag 27 april 2017

Botanicals in da mix(er)

Die botanicals, dat is zo hard nu dat ik daar nu vollenbak voor moet gaan. Want ik zie dat graag, het geeft imaginaire zuurstof. Het is alsof je rondloopt in de plantentuin. (Je lòòpt dan ook rond in een plantentuin, in a way.)

About blue fabrics lanceerde een nieuwe reeks groensels en ik vulde maar wat graag mijn persoonlijke garderobe aan met enig palmblad

 

Na mijn succeservaring van de vorige keer wist ik: die french terry en ik, wij passen bij elkaar. Want dat is stof die niet kan beslissen of ze nu tricot of sweaterstof wil zijn. En zo ben ik ook: voor- en rugpand waren al geknipt toen ik nog moest beslissen of het een trui of een longsleeve zou worden.

Het patroon tekende ik over van mijn favoriete thuis-rondloop-sweater.


Er was sprake van een lichte omzwerving langs 'pyjamablouse'. Want de grens tussen homewear en slaapkledij is soms gevaarlijk dun, vind ik. Mouwen uit dezelfde stof bleken het geheel over die grens te laten wandelen, dus ik knipte die mouwen uit dunne jeans. 

Ik durf wel eens te negeren met welke stofsoort ik aan het werken ben. Meestal gaat het dan over het negeren van elasticiteit (lees: tricot als katoen verwerken), wat me vervolgens doet putten uit mijn uitgebreid arsenaal aan ketterwaardige krachttermen. Maar hier deed ik het andersom: ik gebruikte jeans als tricot, en ging er van uit dat de rek in voor- en rugpand de vreemde-eend-heid van die jeans wel zou compenseren. Ik kreeg gelijk.


Voor de halsboord ging ik voor een dun randje french terry, doorstikt met een zigzagstiksel. Als we buiten de slaapgeriefzone wilden blijven, zag ik het niet meteen goed komen met echte boordstof.


Dat het geheel plots ook hemdallures kreeg, gebeurde eerder toevallig. Als in 'de mouwen waren wat aan de nipte kant'. En een boordje in palmen, nah, dan leek het weer of ik de Bednetcampagne een paar weken aan het rekken was. Dus ik voegde, een beetje op gevoel, een soort van XL hemdsmouwboorden toe.


Dat van dat 'op gevoel' is te merken aan de niet al te symmetrische plaatsing. Maar geen hond die naar je polsen tuurt als je buik vol palmen staat, toch?



Mocht u zich verder afvragen waarom het hier zo rustig is, en waarom ik in mijn styling zulke vreemdsoortige witte accessoires heb toegevoegd, wel, ik kan gecombineerd antwoorden op die vraag.


Het is rustig omdat ik op mijn nest zit. Uit de eieren komen ook een soort botanische creaturen, wacht maar af. Maar het is ook rustig wegens technische werkloosheid. We sluiten af met een wijze levensles:

Stel, je kinderen willen na een week vaderloosheid de thuiskomst van de man van hun leven vieren op hun eigen manier. "Met een nepdrol, we doen of die van kater Sushi is, en leggen hem in de inkomhal." Het ding dient geschapen volgens de wetten van de DIY-bijbel die YouTube heet. Stel, je vindt dat wel een lollig plan en je staat op een doordeweekendse zaterdag aan het aanrecht. En gaat met een staafmixer een hoop geweekte WC-rolletjes te lijf, gemengd met pindakaas en chocoladesaus. Denk er dan even aan om de stekker uit het stopcontact te halen, voor je met je linkerwijsvinger een stuk vastgelopen karton uit de messen haalt. Een gewaarschuwde ploetermoeder is er twee waard, niet?

zaterdag 18 maart 2017

Let's party: Liv is acht!

Acht jaar, dit juffertje, deze zonnige, vrolijke zebrameid. Nog steeds met als talent nummer 1: blij zijn met de dingen zoals ze zijn.

Ze neemt het me dus vast ook niet kwalijk dat ik de traditionele 10-maart-post voor haar verjaardag een paar dagen heb verschoven... ze kreeg er een jurk voor in ruil die in het Lotte-Martens-Blogtour-plaatje past en ze is daar 'vrij vrolijk' over.

Ze mocht er mee naar school - dat leest u goed, met een witte jurk in een handwasstofje, feest is feest - en dat deed mijn achtje blinken. Gewapend met een zelfgemaakte koekjestaart. Ik kan er wel aan wennen dat het kind zelfstandig wordt: ik moest alleen nog decoreren. Dat deed ik met plezier volgens haar idee: een lijntjesblad met de namen van alle kindjes van de klas. Met hoofdletters, want dat leer je als je acht bent.



In haar jurk zit 1 paneel verwerkt van de zotste stof die ik ooit gebruikte: Plissé Limonium Black. Hoewel er veel plissé bestaat die twee kleuren combineert, is deze toch wat anders dan anders. De manier waarop de stof is bedrukt, maakt dat ze kameleongewijs verschillende gedaantes aanneemt. Het eerste lapje dat ik in handen kreeg, vouwde ik wel dertig keer in en uit elkaar, terwijl ik in mijn hoofd accordeon speelde.

Dit is de 'in elkaar' versie'.


Die zelden zo te zien is: als Liv beweegt, neemt het voorpand van de jurk de leukste vormen aan.


En als ze niet beweegt, durft ze zelf ook wel eens een 'airke' te accordeonnen.



Het patroon is nogmaals Just Knot It. Stel je deze jurk voor met de gouden of zilveren versie van de stof, en het lentefeest- of communieplaatje klopt ook wonderschoon, in mijn ogen.



Ik maakte de versie met geplooid voorpand, maar verving die plooitjes door een lapje uit het paneel. Even zoeken hoe dat het best zou gaan, maar eens ik de truc had ging het prima: de plooitjes bij elkaar kleven met plakband, en het bovenstuk van het voorpand er omgestreken met een topstitch aan vast zetten.

Ook voor het rokdeel ging ik aan de slag met plakband en maakte ik een ritme: vijf plooitjes bij elkaar en eentje los. Zo haalde ik met gemak een rokje - maat 134 - uit 1 paneel en had ik nog overschot.




Ik tekende een alternatief rugpand voor Just Knot It. Misschien zorg ik er binnenkort wel voor dat dat extraatje beschikbaar wordt: ik vind het wel mooi dat je op deze manier paspel kunt toevoegen aan de hals.


Nog overschot, zei ik! 'Iemand' had geen bezwaar.


Zelfde recept voor het rokje: plakband en plooitjes bij elkaar kleven. En een glitterelastiekje.


Zanne is de grootste plissélover hier in huis - ze gebruikt de overschotjes na mijn naaiwerk als halsketting of sjaal - en ze had ook een bijzonder duidelijk idee over welke combi ze ervan wilde maken. Minder feestelijk, wat meer 'hipster wise', ik liet haar begaan.


De zwart-wit liefde is een fenomeen dat bij Liv al zo lang aanhoudt dat het blijvend lijkt. De eerste keer dat ik erover blogde was al in 2014, en ook nu blijft 'alle dieren met wit en zwart' het vaste antwoord op vriendenboekjes die "lievelingsdier?" vragen. (Hoewel ze na jaren van brandweervrouw en een korte omzwerving langs architect, nu consequent voor kapster gaat.) Ze kocht met haar spaarpotcentjes een zelf in elkaar te naaien pinguïnduo bij Veritas en naaide het tweetal helemaal alleen in elkaar. Een aanrader voor startertjes, al voorzie je best dubbel zoveel vulling als het pakket je biedt. Moederlief fier. Of de waggelaars mee op de foto mochten? Welja zoetje.




Het voordeel van zo'n langdurige liefde is dat je, op het moment dat we voor een zwart-wit fotoreeks gaan, best wat vrienden om je heen hebt die kunnen meespelen. Ze heeft zich een consequente huisstijl aangemeten, en stond er op dat iedereen daarin zijn plaats kreeg.



Dat ziet er allemaal wat geboetseerd uit... tot de dames ontdekten dat het gezelschap ook prima kan dienen om op elkaar te kloppen. 



Of om mee te gooien!


Ieder zijn consequente liefdes zeker? Haar liefde voor zwart-wit, de mijne voor knopen-zonder-zichtbare-gaatjes... voor blote rugjes...


... en voor lieve dochters!



Ben je zoek naar de Lotte Martens stoffen? In de online catalogus zie je de collecties en de lanceerdata. Lotte Martens doet enkel de productie van de stoffen, de verdeling verloopt via de groothandel. Ben je op zoek naar een bepaalde stof, dan google je best even de stofnaam, om te weten welke verdeelpunten die bepaalde stof in voorraad hebben.