vrijdag 4 augustus 2017

Madeline skips the rope: part II

Eén springer in een springpak hupte door het huis, in de zomerse vrijheid eigen aan dat kledingstuk. Zij was het die me herinnerde aan augustus op de kalender. Ook als mijn buikgevoel het van mijn schrijfstok overnam en me 'februari' deed pennen. Eén springpak werden dus twee springpakken. Want het is zomer, en dan hou ik me koppig aan een maximale hoeveelheid vierkante centimeter stof om een lijf te bedekken. En mijn spring-in-'t-veldjes met me.


Ik nam Madeline skips the rope playsuit tutorial en liet hem zijn werk doen. Waar ik voor Zanne zowel voor top als voor short voor de full option ging, met plooitjes en ruglus, koos ik voor Liv de shortste shortcut. Biasshortje aan de beenkant, haltertop er bovenop. 

Ik kocht een eind witte elastische biais en had lol in het verwerken, dat was niet makkelijker of moeilijker als niet-rekbare biaislint en katoen.


Voor het halslint streek ik een eind zwarte rekbare biais dubbel en stikte er een reep elastische paspel tussen.


In de taille nam ik geen dubbele stof aan de tailleband, zoals ik in de handleiding schrijf, omdat de stof al heel dik was. Ik had nog elastische biais over en zigzagde een strook in het midden van de tailleband, aan de achterkant. Werkt even goed als touwtjestunnel!


Het ding zit nog ruim voor Liv. Omdat ik graag wil dat ze er volgend jaar nog in kan. En ook omdat Zanne haar grote zus nu ruim met een maat voorbij is gehold, en ik het volledige 128gebeuren - Livs maat - al mentaal heb geparkeerd. (Wat me doet stilstaan bij het feit dat ik sommige van mijn patronen ook stilaan eens wat groter mag graderen.)


Ik had nog stof over van deze zomerfavoriet. Ik denk dat ik nog niet vaak ten tonele verscheen in een outfit waarbij een van de dochters stofgewijs kameleon zou kunnen spelen. Liv zou het kunnen proberen, met haar streepjespak voor mijn streepjesrok gaan staan en verdwijnen, maar ze zou wel heel goed moeten puzzelen.


Omdat ik voor voor- en achterpand totaal andere stroken van het paneel koos, geeft dat in de zijnaad een bijna duizeligmakend effect. Ach. Streepjescodes zijn ook al lang passé, sinds QR bestaat. Niet?


Ze is fan van zwart en wit, die Liv. Nog steeds. Handig: zo lang zij niet vluchtig is in haar stijl en voorkeuren, blijf ik met gemak juiste de keuzes maken. En blijf ik die stukken op een of andere manier ook langer graag zien. (Terwijl mijn eigen kleerkast grotere golfbewegingen kent.) Dus we zebra-en nog een beetje verder, die lieve Liv en ik. (Hoewel de pinguïn baan won in de zwart-witte-dieren-liefde.) Ze mag dan wel fan zijn van zwart en wit, zelf is ze oh zo kleurrijk. ♥  


Oh, niet vergeten! Maak jij deze maand nog een Miss Madeline, een Skip the Rope of een combinatie van beide, zoals deze jumpsuit? Dan kan je voor 100 euro aan spelmateriaal winnen!


stof: Pauli Leuven
elastische biais: Huis van Katoen (wit) en De Stoffenkamer (zwart)

9 opmerkingen:

  1. Zo tof! Ik vind combinatie van die verschillende soorten streepjes geweldig goed werken! En elke keer wanneer ik die naam 'Miss Madeline'zie passeren, geeft dat weer een warm gevoel 😄 (An)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Heerlijk hoe de blog hier weer bruist van leven en schoonheid!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Waauw, ik ben zo normaal niet voor zwartwit, maar deze combinatie vind ik wel heel erg tof!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Dat stofje blijft scoren! En blij dat de restjes verwerkt zijn tot deze prachtige playsuit!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Herkenbaar probleem, die groeiende kinderen. Hier hupten ze bijna uit de 140 uit, dus kan ik volop op zoek naar puberpatronen.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. De hele combinatie is geweldig! Ik wil dezelfde outfit!! Super!

    BeantwoordenVerwijderen